zielona dolina

[marekg]

w światłach lokomotywy
kończy się bieg zapomnianej rzeki
na pustym moście
pod powierzchnią nocy
błąkają się bezdomne sny

w ciszy
pomiędzy ramionami drzew
maleńki skrawek horyzontu
tyle barw ile myśli

wędruję po ścieżkach
malowanych dzień wcześniej
świt zagląda w oczy

[finch]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj. Ten fragment bardzo ładny. Obrazowy i wywołuje ciekawe skojarzenia. Ogólnie bardzo zgrabna melancholijna refleksja, ale te dwie strofki bardzo wyraziste. Pozdrawiam

[agie]

Bardzo ładny wiersz, zauroczył mnie :)

[marekg]

@agie Dziękuję