Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

, Pan obrońcą mego życia 

przed kim miałbym czuć trwogę,, 
Ps.27

 

nie odtrącaj Panie 
chociaż tak daleko 
bywam od Ciebie 
widzisz że teraz Ciebie potrzebuję 
bardziej niż Ty mnie 


świat zdaje się  opuszczać 
spadły nieszczęścia 

wiem że nie zostawisz nikogo
wybacz że w chwili trwogi 
przypomniałem sobie o Tobie 


właściwie zawsze pamiętałem 
ale nie miałem potrzeby się tym 
chwalić zwłaszcza przed sobą 

siebie raczej przekonywałem 
że Ciebie nie ma mimo to 
często się z Tobą spierałem 

 

zostanę teraz z Tobą Panie 
może i na zawsze tylko pomóż 

 

Panie bądź moim światłem 
i zbawieniem moim 

Jezu zaufam Tobie

 

2.2023 andrew
Piątek, dzień wspomnienia 
męki i śmierci Jezusa

 

Edytowane przez andrew (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@sowa

Rozumię, że jesteś w pierwszym składzie, ale ja nie pcham się do Ciebie, ale Ty tak. 

Nie rozumiesz prostego stwierdzenia. Czy z Lewandowskim występują sami... Czy istniałby on bez miernot. 

To takie oczywiste, pewnie wyeliminowałbyś z życia slabych. 

Nadałeś sobie tytuł cenzora. Może założysz portal dla wybitnych. 

Pozdrawiam 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...