Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

bezmiar dobra w małym skrawku istnienia

schwytany umysłem

słuchem

i czymś bardziej niż słuch

absolutnym


 

duszą artysta

sercem człowiek

ten od biblii

obejmowanej sztywno ramionami


 

by wystukać miarowo od deski do deski

rytmem zatokowym

powtórkami w myślach

szemrzącego crescendo-decrescedno


 

a jednak chopinowskie rubato serca

wysłucha nie ten co słyszy

a ten który je uchwyci

czymś bardziej niż słuch

absolutnym

 

 

3.02.2023

w rocznicę śmierci Profesora Andrzeja Szczeklika

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Opublikowano

@Ewelina Miło mi...

Miałam obawy, czy publikować go z szacunku dla Osoby, do której on nawiązuje.

Daleko mu do doskonałości, na jaką zasługuje Profesor.

Stwierdziłam jednak, że zostawię tylko niewielki ślad - takie wspomnienie

i odeślę do lektury w załączniku.

Dziękuję za komentarz i pozdrawiam serdecznie! :)

 

Opublikowano

Świetny wiersz, niezmiennie piszesz bardzo dobrze, ale ciągle nie rozumiem dlaczego tak dobre wiersze lądują w warsztacie. Czego w nim nie jesteś pewna?

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam serdecznie:)

Opublikowano

@Michał78 dziękuję, Michał!:)

Cieszę się, że tak uważasz.

Szczególnie tego wiersza nie śmiałabym wrzucić do gotowych.

Ale jeśli nie jest to aż taki knot, to go nie wykasuję :))))

Pozdrawiam!

@Rafael Marius @Somalija Dziękuję Wam za przeczytanie i serduszka! :)

Opublikowano

@Michał78 

Miałam skasować przed opublikowaniem,

ale decyzja podjęta: jest tutaj i niech zostanie :)

W sumie - dobry temat na rozprawkę: "dlaczego ludzie kasują swoje wiersze?" :)))

Miłego poniedziałku!

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nauczyłem się dostrzegać Albo ktoś mi podpowiedział Patrz - jak wszystko się zmienia Bo prawdziwa miłość nie zawiedzie   Powiedz czy o tym myślałaś Że uczucia mogą zdezerterować Dojrzeć się od niechcenia Potrafią zmienić kolor oczu   Wiesz to dość dziwne jest Gdy wszystko w co wierzyłaś Rozsype się w pył , uleci Zostaje samotność i bezradność   Plany i przyjaciele znikną jak letnia mgła Logika nie ma tu zastosowania Alegorie też nie są nikomu potrzebne Poezja staje zwyczajnie mdłą   Czy to nazywamy prozą życia? Szczęścia jak Jerzyki lub Albatrosy Szybujące nad wypatrującymi oczami A marzenia zbyt ciężkie żeby wzlecieć   A prawdziwa miłość ponoć nie zawiedzie Tu euforia stagnacja nienawiść Jak konflikt zbrojny gdzie nie ma wygranych Wszyscy cierpią i chcą zapomnieć
    • @Marek.zak1

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Aż sobie sprawdziłam co AI ma do powiedzenia na ten temat: Godzina Wilka: Czas między drugą a czwartą nad ranem, uważany za moment największej podatności na lęk, ale i największej szczerości wobec samego siebie. Wtedy powstają wiersze najbardziej surowe i pozbawione masek.   Chyba nie ma na to lekarstwa i wiesz co, nie wiem czy bym chciała, Marku. Już wolę być ledwie żywa od wiersza.   Pozdrawiam z uśmiechem :)
    • Wiele pytań gorzkich i trafnych , a na końcu prawda w pytaniu retorycznym, to jest i takie jest właśnie życie. Szczęśliwe są w nim tylko chwilę jak śpiewał Rysiek Riedel  Pozdrawiam serdecznie kredens   
    • @Wochen Inteligentny:⁠^⁠) Przede wszystkim podoba mi  symboliczne nadanie koloru słowom i chwilom

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @hollow man @hollow man Kochanowski" nie leda piórem opatrzony," to mistrz , a jego szlachetne zdrowie nikt  się nie dowie... Napisać coś takiego i można umierać , a i tak non omnis moriar Pozdrawiam kredens 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...