Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Radosław Świetne! Bardzo mi się podoba, ale zrezygnowałabym z powtórzenia frazy tytułowej i próbowałabym zastąpić innym wyrażeniem albo zrezygnować tylko z wyrazu 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W każdym razie z podobaniem.

Pozdrawiam!

Opublikowano

@ais Dziękuję. Można też zatytułować po prostu Komary. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę, że fraza "dajmy spkój komarom" jest wymowna: i w znaczeniu dosłownym - wszak to komary zazwyczaj nie dają nam spokoju w sezonie ;) ale i metaforycznym. Natomiast, rzeczywiście skłaniałbym się do zmiany tytułu. Przemyślę jeszcze Twoją sugestię, bo może rzeczywiście warto pomyśłeć nad wersem

 

ze spokojem.   

Tytuł Komary według mnie jest spójniejszy z początkiem utworu: "on" a później "ona". 

 

hhmm -  Dałaś mi do myślenia. 

Opublikowano

@Radosław Muszę być szczera, bo inaczej nie mogłabym patrzeć na siebie w lustereczku:

a więc wolałam poprzedni tytuł. 

Niektórzy autorzy odzierają teksty z tytułów, które są kluczowe. Nie chodzi o to, by były kawą na ławie, ale by zapalały neuroprzekaźniki.

 

Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, zgoda. Natomiast nie mam nic przeciwko wpływowi osoby, kótra przychodzi z informacją zwrotną, a także swojej niepewności i wahaniu się co do ostatecznego kształtu utworu. Dla mnie to sedno procesu tworzenia. No ale to tylko moje zdanie ; )

  • Radosław zmienił(a) tytuł na Dajmy spokój komarom
  • 2 tygodnie później...
  • Radosław zmienił(a) tytuł na Dajmy spokój

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...