Warszawa

[Włodzimierz Nabkowski]

Filozofia murów nie sprzyja chwili,
otwiera okna by zamknąć zawczasu.
Duszno

że aż wyjść, miejskim tokiem
pędzić, gdzieś, po coś, na coś,
do kogoś, w ważnej sprawie,

załatwić. Uff.

Zaraz chłopak zamyśli się światem.
Spojrzy. Na chwilę.
Drzewa, parki, ławki, słowa,
bo to, bo tamto, bo coś tam.
Od tak. Dostanie

w mordę. Za nic.

[Pansy]

error

[Irma]

nic mnie w tym wierszu nie uwidlo.