Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

Spotkałem ją kiedyś w którymś z cichszych aczkolwiek ciekawszych lokali śródmiejskich. Można rzec, że atmosfera nam nawet sprzyjała. Całkiem zgrabnie nam szło nawiązanie znajomości. A potem ona jak jakaś nie ona ekstrawertycznie i z pełnym przejęciem opowiedziała mi całkiem wyczerpująco o swoim introwertyźmie. Tak się złożyło, że tamten interesujący wieczór zaliczyliśmy do udanych, z czym zresztą przez długi czas wolałem szerzej się nie wychylać. Przecież i ja również bywam tutaj introwertykiem.

 

 

Warszawa – Stegny, 15.01.2023r.

 

 

Uśmiech i inspiracja w kierunku poetów Error Erros i Wędrowiec1894 (poezja.org).

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Introwertycy wbrew temu co się uważa bywają głębiej otwarci od ekstrawertyków, tylko potrzebują do tego odpowiedniego nastroju, osoby i okoliczności.
Ja też jestem introwertykiem, ale po zmianie osobowości. Kiedyś byłem ekstrawertykiem.

Opublikowano

@Rafael Marius Tego tekstu nie zaliczam do udanych. Niewiele wiem o ekstrawertyźmie i introwertyźmie :// Myślę, że są całe książkowe opracowania na ten temat. I prawdę mówiąc nie bardzo kiedykolwiek się zastanawiałem do której z tych grup należę. Mogę tylko przypuszczać, że będąc aktywnym na forum poetyckim z czasem zaczynam się powoli zaliczać jednak do ekstrawertyków ;)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak to prawda. Typologie osobowości to prawie oddzielna dziedzina wiedzy. Mniej lub bardziej naukowa. Różne są opinie.

Ja się tym akurat interesuję, ale bardziej od praktycznej strony jak to u mnie ze wszystkim. A co do Ciebie to trudno mi powiedzieć, zbyt słabo Cię znam, żeby wytypować.

Opublikowano

@Rafael Marius To jest już prawdziwa zaraza ludzie szufladkują do jakichś kategorii, o których bardzo często nie mają żadnego pojęcia, bo nawet ani jednej książki nie przeczytali na ten temat :// Napisałem kiedyś coś podobnego o psychopatii i o narcyźmie, ale tamtych rozważań również nie zaliczam do udanych :)) Jedyne na co mnie stać w tej materii to właściwie niezbyt wybredne żarty ;)) Wartości poetyckiej te teksty również raczej nie mają :// Inna sprawa, że jakakolwiek ocena kogoś po wpisach na forum może być bardzo, ale to bardzo myląca i raczej również się jej nie podejmuję ;))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z tym się zgadzam. Niektórzy tworzą sobie osobowości internetowe na każdym forum inną. Jedyne, co można zrobić to wytypować tą osobowość, którą ktoś prezentuje.

 

Jak dla mnie to typologie nie mają nic wspólnego z szufladkowaniem, a szufladkowaniem jest właśnie zaliczanie typologii do szufladkowania przez osoby, które nie przeczytały na ten temat, ani jednej książki.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nieomal poczułem to wykluwanie, ale przyszło porównanie, ziemia się podobnie wykluwa, pęka kontynent, ciekawe co to będzie? :))
    • trochę tajemnicze wersy można nazwać grypsem poetycznym, dla nielicznych, którym zazdroszczę bo nie cierpię niewiedzy :))
    • @Alicja_WysockaTe głowy to ciekawe instrumenty wiemy, że współdziałają z podświadomością, gdyby działały jeszcze z nadświadomością, to odpowiedzi zadowoliłyby naszą ciekawość i wrażliwość :), a wszystko dzięki kawie???:))) @NatuskaaZadajesz pytanie, które nie potrzebuje odpowiedzi albo się proszą o nie. Najlepszymi są te sprzeczne odpowiedzi, stawiasz na górnolotność i wpływ, na przeciw stanąć może rozsądek tłumiący, czyli np. niemożliwość wzlotu albo upadek jako rodzaj bierności. Wolę jednak podobnie, wpływać, niż biernie opływać ten stan rzeczy obok :)) Dziękuję za zainteresowanie bo daje mi to sygnał do dalszych eksperymentów poezyjnie filozoficznych :))
    • – Hej, słyszysz to? W korytarzu – mówi nerwowym szeptem. – Tak… To musiało wrócić… – Musimy się stąd wydostać, tylko trzeba znaleźć cichy sposób…   Wspomniany rytmiczny stukot wydaje być się szybszy i głośniejszy — Musi być zniecierpliwione…   – Wiem! Rzucę butelką, ono zainteresuje się nią, a my wybiegniemy z domu – niepewnie stwierdza. – Nie wydaje mi się, że damy tak radę… To jest o wiele silniejsze od nas… A wiesz, co się stanie, jak nas złapie, prawda? – Masz racje, z pewnością będzie chciało to zrobić… Jakiś inny pomysł? – Myślę, że musimy wyjść przez okno. Jest to najbezpieczniejsza rzecz, jaką możemy zrobić. – Tak, to jest to. Dobrze, że pod nim jest dach. Będzie mniejsza szansa, że spadniemy…   Lekko skradają się do parapetu i uchylają szybę. Stukot gasi się. Teraz słychać tylko tykanie zegara. W korytarzu rozbrzmiewa ledwo zauważalny głos: „Już czas” Wyłącza się tam światło.   – Cholera! Trzeba uciekać! – Dziewczyna wyskakuje przez okno na kafelkowy daszek. – Poczekaj na mnie! – Próbuje wdrapać na podokiennik, jednak nie potrafi.   Rozlega się dźwięk otwieranych drzwi. Przez kilka sekund jest cicho — jakby każdy oczekiwał, aż to nadejdzie. Nagle histeryczny krzyk chłopca, który łączy się z płaczem przyćmiewa wszystko. Nasila się i nasila i… Zmienia się na śmiech. Jego śmiech. Dziewka zeskakuje i biegnie, ratując życie.
    • @Poezja to życie, dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...