Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wyklęta

marta 50
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

marta 50

marta 50

Opublikowano
Opublikowano

Borowiki w koszu. Kikuty nad mchem
po wyciętych brzózkach. Matka przykrywa
modlitwą, tu grzybów nie zbieramy.

 

Tam poziomki jadłam w tajemnicy,
to od nich mnie wciąga bagno.
Nie pomagały coniedzielne msze,

 

litanie pasem. Zazdrościłam i tak
siostrze nowych sukienek, jej stare
na sobie rwałam, a buty gubiłam.

 

Dostałam w posagu kopniaka, wychodząc 
posłusznie za smród wódy. Uciekłam
wbrew Bogu, z brudnymi pieluchami

 

tuląc się po kątach, samotnie
budowałam dom, patrząc z dumą
na dwa wyrastające za oknem dęby.

 

Teraz ciągnę wózek z zakupami,
robiąc przystanki do apteki,
powojenna krew odporna na choroby;

 

które jak poziomki usychają i po zimie wracają.
 

6

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • vioara stelelor
      Prawda

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        To chyba zależy od poczucia własnej wartości. Kiedy człowiek nie ma kompleksów i zdrowe podejście do siebie, to na różne swoje doświadczenia nie patrzy przez pryzmat ataku i obrony. Nie musi udowadniać całemu światu, a przy okazji gdzieś tam wewnętrznie, sobie samemu, że nie jest zły, ułomny... Nasze uczynki (bo to jest przecież manifestacja prawdy o nas) nie są nami. Wszędzie dobrze jest widzieć pole do zmiany, a jednocześnie pozostać ze sobą samym w dobrej relacji, czyli takiej, w której się ciągle uczymy. Wtedy chyba nie ma tego problemu "bólu" spowodowanego prawdą,  bo ona nas nie odsłania, nie demaskuje,nie powie nam nic, czego byśmy o sobie nie wiedzieli :) @Berenika97 Prawda prowadzi do kluczowego pytanie - co ja z tym dalej zrobię? Z odkryciem tych trudnych znaczeń, z rozczarowaniem (sobą? innymi?). Dla mnie też jest trochę kozłem oporowym, bo dalej nie ma drogi, jest powrót do życia, ale już ze zmienioną percepcją siebie, emocji, faktów...
    • Migrena
      Drapieżnik

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97     Bereniko, dziękuję Ci za to czytanie , które nie tylko analizuje, ale naprawdę wchodzi w strukturę tekstu i zostaje w nim   na chwilę dłużej.   Twoja uważnosć jest czyms  rzadkim : nie zatrzymujesz się na powierzchni obrazu, tylko dotykasz jego nerwu.   bardzo cenię to, że potrafisz zobaczyć w wierszu przestrzeń, w której lęk ma własną biologię, a metafora oddycha jak realne ciało .   to dla mnie ogromny przywilej być czytanym w ten sposób - bez pospiechu, bez uproszczeń, z   intelektualną precyzją i wrażliwością.   Twoja interpretacja nie domyka tekstu, lecz go otwiera, a to jest najwyższa forma rozmowy z wierszem. dziękuję Ci za ten wysiłek i obecność.   bardzo Ci dziękuję Nika.  
    • Leszczym
      Cmentarz

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @Dark_Apostle_ Kurde, no super !!!!!
    • bazyl_prost
      Prawda

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @Berenika97 pięknie , osłoniłaś oceanem to co niepoznane
    • Leszczym
      Pseudooda do poezji

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @Mitylene Ekstra, wpis pierwsza klasa :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...