Minister.

[Seweryn Muszkowski]

W zatłoczonej alei refleksji,
Kleryk ognisko rozpalił.
Czeka na klientelę niedzielną,
mimikę załadowanych prawd.

A szatan wściekły coś pod nosem mruczy.
"Niech Cię ... Bóg tylko zdymisjonuje..."
Kopnął Pokój - buchnął ogień.
Zziębnięte myśli zebrały się wokół.

Jezus w adidasach krzyż przyciągnął.
Kleryk nie ruszył się z miejsca.
Diabeł czarująco wstał,
"To dla naszego wspólnego ogniska".

I tak to już jest -
Tysiące imion człowiek mieć może,
Przezornym wypada być,
Gdy w sercu za duży ogień.
[sub]Tekst był edytowany przez Seweryn Muszkowski dnia 19-09-2003 18:55.[/sub]

[natalia]

genialne Sewerynie!
zadziwiasz mnie swymi pomysłami :)
wiersz bardzo mi się podoba, szczególnie wartość treści podnosi go w moich oczach, co nie znaczy, że forma jakoś kuleje bo jest również świetna.
Prównania bardzo ciekawe, pomysłowe, no naprawdę jestem pod wrażeniem.

Hmm no chyba nic mi się nie podoba :)

Czyli cały wierszyk świetny!

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[natalia]

cóż za pełna kultura panie czydziestku...no naprawdę...
a wystarczyło napisać, że chyba "zdymisjonuje"

a zajrzeć jak najbardziej było warto!

i do żadnych śmieci!

a ulubionych :)

Pozdrawiam panów
Natalia

[natalia]

nie było komentarza...
[sub]Tekst był edytowany przez Adam Szadkowski dnia 19-09-2003 21:53.[/sub]

[Seweryn Muszkowski]

Dzięki Natalio za komentarz. :-)
Masz rację: zdymisjonuje.

Pozdrawiam.


[sub]Tekst był edytowany przez Seweryn Muszkowski dnia 19-09-2003 19:08.[/sub]

[seweryna żuryńska]

wielu wokoło ministrów różnej maści i władzy
urojonej
czy aby
i tylko ten ogień duszy w sumie się liczy

tak mnie ten wiersz przekonuje, tak jest mi bliski mimo pokoleniowej różnicy

dzięki fiku

seweryna