Czego?

[Lidia Maria Concertina]

Wzbudź mnie snem!

 

Celebrować życie to znaczy nie przejmować się jego własnym ... życiem i przemijaniem

Pamiętaj: poduszki także rzucają cień na ścianę twojej kuloodporności

Tworzę siebie: jestem!
... Dniem i nocą. 
Przeszkadzam? 

Bywa, że to ja opróżniam świat - ten napuchnięty od rewolwerów worek... 
Słucham dzwonów, skrzydeł ważki, świstu procy, zabicia własnego serca ... 

Nie jesteśmy ranni, oboje jesteśmy nieżywi. 

I ... żyjemy - ale mówiąc sobie nawzajem "nie." 
Nie kocham, nie czuję, nie chcę ... - tak myśleć. 

 

Raz poszłam na koncert muzyki - szeptów ptaków, liryki świerszczy, sonat i preludiów miłosnych komet. 
Zobaczyłam tam blond gitarzystę dobrze znanego mi z teledysków i pomyślałam: "o kurwa, jaki przystojny" - była to myśl bez wykrzyknienia, była to myśl z wewnętrznym wybałuszeniem oczu. Wykrzyknik. 
A on stał w złotych jupiterach, skrząc się gwiazdami całej galaktyki
(...) Sekunda, chwila dla reporterów, pozwoli Pan, że ściągnę majtki, później stanik i całą nagą nieprawdę .... "Ochrona!" 

 

Wróciłam marząc o czarnych migdałach, całą kruchością swej masywnej postawy - modliłam się do Boga: niech to ze mnie wytrzęsie, niech przytuli! 

Przestałam słuchać koncertów. Zmieniłam czasoprzestrzeń. I w planetarium zwanym Babel poczekam na alfabet, mój..., wspólny..., "wszystko," "jeszcze"... 

 

...  Nie rozumiesz?