Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Piękno macierzy


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

 

Znów matematyk spod Kawęczyna
bój o urodę macierzy wszczyna.
Obciach, bo przy obiedzie
spór z polonistą wiedzie

o: "Macież wy odwagę Lenina".*

 

*"Macież wy odwagę Lenina, żeby wszcząć dzieło nieznane, zburzyć stare i wszcząć nowe?"
St. Żeromski, Przedwiośnie

Edytowane przez Klip (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wywołany do tablicy objaśniam:

1. Idealnie byłoby za każdym razem trafić w ten magiczny punkt między prostotą a prostactwem.

2. Wcale nie miałem zamiaru być poważnym:)

3. Tak było: Rok 1974, przeciętna maturalna klasa w przeciętnym liceum imienia Stefana Żeromskiego. Mój kolega z ławki i przyjaciel, laureat olimpiady polonistycznej (czyli już z indeksem, ale jeszcze bez matury) do pani profesor od matematyki: (cytuję z pamięci) "Nie chce mi się już uczyć o tych macierzach. Musi pani wystarczyć moja wiedza o macieży z tablicy na cześć naszego patrona. "Macież wy odwagę Lenina, żeby wszcząć dzieło nieznane, zburzyć stare i wszcząć nowe?"

@staszeko@sam @iwonaroma Dziękuję za Wasze jakże cenne głosy.

Pozdrawiam wszystkich czytelników.

Opublikowano

Wiele razy spotykałem się z objaśnieniami pod tekstem, jest to dobra maniera. A ponieważ wszystko zostało napisane i powiedziane, to wstawki takie uważam za bardzo ciekawy pomysł. Wówczas taki limeryk aspiruje do czasopism lepszych niż brukowce :))))

Pozdr.

  • 1 miesiąc temu...
Gość Franek K
Opublikowano

Świetne!

 

A matematyk spod Białowieży

nie chciał spokoju dawać młodzieży.

Lubił tematy wałkować,

więc wciąż powtarzał te słowa:

- Czas, żeby wrócić znów do macierzy

 

  • 3 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA ja się z satanistami nie zadaję:)
    • Mamo, Tato — piszę nocą, gdy ziemia przestaje oddychać, gdy między wystrzałami można jeszcze usłyszeć własne serce. Kartka drży jak moje dłonie, a atrament miesza się z kurzem, którego nie zmywa deszcz.   Pamiętam zapach kuchni o świcie i skrzypienie drzwi, które zawsze otwieraliście pierwsi. Tutaj poranki są ciężkie jak kamień, a słońce wstaje tylko po to, by policzyć poległych.   Mamo, mówiłaś kiedyś, że wojna jest słowem z książek — dziś wiem, że to twarze bez imion i oczy, które gasną zbyt szybko. Noszę w kieszeni zdjęcie z wakacji nad rzeką, już prawie nie pamiętam dźwięku waszego śmiechu.   Tato, chciałem być silny jak Ty, ale siła nie polega na tym, by nie płakać. Najtrudniej jest patrzeć na chłopców młodszych ode mnie, którzy zasypiają w ciszy, z której już się nie budzą.   Jeśli wrócę — usiądę przy stole i będę milczał długo, bo nie ma słów na rzeczy, których oczy nie powinny widzieć. Jeśli nie wrócę — nie szukajcie winy w sobie, wojna wybiera szybciej niż człowiek potrafi zrozumieć.   A kiedy nadejdzie wieczór i wiatr dotknie okien naszego domu, pomyślcie, że to tylko mój szept wracający przez pola. Nie płaczcie nad losem, którego nie mogliście zmienić — kochajcie mocniej świat, aby nikt już nie musiał pisać takich listów.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - cieszy mnie że ładnie i obrazowo - dzięki -                                                                                         Pzdr. @Robert Witold Gorzkowski - @Natuskaa - @APM - @Berenika97 - dziękuje - 
    • wystarczy podzielić salę by strony zaczęły pluć   wystarczy rozdać role by pojawiły się ofiary i kaci   wystarczy biały kitel by ktoś naciskał przycisk do końca   wystarczy jeden który odmówi
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...