Zgłoś

W restauracji pod Wejsunami karmiono gości ślimakami. Goście siedli, wszystko zjedli, bo wszyscy byli bocianami. # W knajpie pod Mikołajkami karmiono gości muszkami. Goście siedli, wszystko zjedli, no bo byli jaskółkami. # W restauracji w Rucianem karmiono gości sianem. Goście nie siedli, lecz wszystko zjedli, bo każdy był tarpanem.

@Łukasz Jurczyk   Zemsta nigdy nie przynosi konstruktywnego finału. Kiedy opadną emocje, wypali się ogień i skończy wino, zwycięzcy zostają z niczym - dosłownie na zgliszczach.  Niezwykle ciekawy tekst!   Wstyd kryje gwiazdy, Zgasł ogień wielkiej zemsty, Została pustka

@Nata_Kruk Polubisz AI także Ty. Bo to posłuszne, ciężko pracujące dla nas narzędzie. Rozmawiałem dzisiaj z koleżanką Żony - ma wykształcenie muzyczne, jak Ty - rozstaliśmy się z przekonaniem, że AI jest warte wdzięczności, bo opiera się na dorobku ludzkim i poszerza jego owoce z pomocą człowieka. A efekt takiej współpracy AI-muzyk-poeta (jak Ty) będzie jeszcze piękniejszy niż zabawka dyletanta z milionami odsłon- w piosenkach, których tekst i muzykę napisała AI. Serdecznie Pozdrawiam.

@Łukasz Wiesław Jasiński tak bywa:( @Łukasz Wiesław Jasiński   staram się czytać  ale z tymi interpretacjami to jest grząski teren...   można niechcący napisać coś przykrego    tymczasem każdy oczekuje  odzewu, ale jednak nie belferskiej reprymendy   bardziej wsparcia, motywowania i potwierdzenia swojej wartości    no i zwykłej sympatii

@Łukasz Jurczyk   To mocny, cyniczny , ale też dumny  monolog kobiety, która wie, że uroda to nietrwała waluta, a prawdziwą władzę nad ludźmi daje współdzielenie ich bólu i znajomość ceny ludzkiej duszy. Świetny!   One mają jedwab. Ja - szorstkie płótno, w które wycierają krew.