Przejesiennienie

[Marcin Sztelak]

Budzą mnie tysiące spadających liści,

zamglonym oddechem zasnuwam okna

zapisując na nich infantylne wiersze.

 

Na szczęście do rana znikną,

spłyną wraz z bladym słońcem

przepowiadającym szare deszcze.

 

Na dni czterdzieści, mimo to nie zbuduję

arki zbyt zajęty nocnym łączeniem

słów w siebie niepewne wersy.

 

Ostatecznie nagie szkielety drzew

zastygną ścięte pierwszym śniegiem,

a ten przejaskrawi i wyostrzy wszystkie

 

skłębione myśli.

[Tectosmith]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Całkiem fajnie. Jedyne to powyżej jest dla mnie trochę niezgrabne, ale mogę się mylic. Pozdrawiam.

 

[kwintesencja]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Poza tym, że uwielbiam poezję jesienną i już za to wielki plus, to urzekł mnie szczególnie powyższy fragment,

zdarzało mi się zapadając w sen (lub wybudzając się) wpadać na "genialny pomysł" na wiersz, który ulatywał ze mnie w momencie przebudzenia,

gdybym je wykrystalizowała z powietrza, to mogłabym wydać niejeden tomik wierszy ;)

pozdrawiam Cię serdecznie