Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Odkładasz siebie na później,
Nie widzisz,  jak zastyga twa krew.
Myślisz - pewnego dnia wzniosę się 
I zrzucę ołowiany ciężar minionych dni.


Przejrzyj swą duszę na wskroś,
Zanurz się w jej głębinach. 
Odkryj siebie na nowo
I odważ się być szczęśliwym. 

 

Jeszcze nie teraz, jeszcze nie dziś 
Zanim założysz nowe buty i pójdziesz w nowe sny.
Horyzont spowity ciemnością twych nocy 
Nie pozwala ujrzeć bijącego światła dnia. 

 

Otwierasz rozum, otwierasz serce. 
Ostatni raz oszukał Cię ktoś. 
W blasku poranka zburzysz młotem mur, 
By potem pewnie wyjść ku niebu. 

 

Delikatnie i czule okryje Cię dobro. 
Twoja dłoń kreślić będzie radosne okręgi. 
Oto stanąłeś na innej ziemi, 
Gdzie stare już dawno zmył deszcz. 

 


 

Opublikowano

@JoannaS "Zacznij szukać szczęścia w sobie, dopiero potem ruszaj w świat." Przyjemnie się czyta, forma wiersza jest wyważona. Niby napisany prosto, ale ma tę swoistą poetycką otoczkę. Podoba mi się też zwrot podmiotu lirycznego do czytelnika, łatwiej odbiorcy tekstu się wczuć. Jest w tym coś pocieszającego.

Pozdrawiam :) 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Jacek_Suchowicz wieloznacznie ale bez pomyłki one to kwiaty myśli wspomnienia kobiety one?!
    • @Tymczasem Pamiętam czasy, gdy nie było internetu. Książki, czasopisma, gazety dalej istnieją, lecz komputeryzacja opanowała cały świat. W ubiegłym stuleciu publikowanie swoich wierszy dla szerszej publiczności nie było czymś łatwym. Swoje pisanie trzeba było wysyłać przez pocztę i czekać cierpliwie na jakąkolwiek odpowiedź.  Wiersze były ocenianie przez, wierzę, że fachowców w dziedzinie literatury i wybrane przez nich wiersze zamieszczane były w różnych periodykach.  Wyróżnieni autorzy otrzymywali nawet nagrody w postaci małej kwoty pieniężnej. Inne czasy, inne zasady. Ogólnoświatowy dostęp do internetu zmienił wszystko i przyspieszył komunikację międzyludzka w dotąd niespotykanych możliwościach.  Oczywiste jest to, że opublikowanie swojej książki lub tomiku wierszy w wersji papierowej dalej pozostaje dużym wyróżnieniem dla pracy danego autora.   Myślę, że brak weny, natchnienia to normalny stan rzeczy po prostu na wszystko jest czas i jak to się po polsku mówi co za dużo to nie zdrowo. Wiem, że żyjemy w świecie, który pędzi do przodu na przysłowiowe złamanie karku lecz każda twórczość spełni swoje zadanie, gdy będzie przemyślana i miała czas na dojrzewanie. Pozdrawiam serdecznie.  
    • Tęsknie za miejscami - za ciepłymi i zimnymi sferami, Tęsknie za momentami - za tymi lepszymi i gorszymi, Tęsknie za uczuciami - mocniejszymi i słabszymi, Za tą chwilą pewnie też będę tęsknić, Tęsknie za wszystkim, Ale czy to że Tęsknie za wszystkim nie znaczy że za niczym nie Tęsknie?
    • Prawda boli  Tak jak dotyk    Lodowatych rąk    A słodkie słowa  O miłości    I namiętności    Odbijają się  Echem pośród  Czterech ścian    Trafiają w próżnię    A po drugiej stronie  Jest tylko nicość    Żegnam okrutny świat!  
    • Za ryby złote, to łzy by raz.      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...