Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

czas zamyka wrota

Jacek_Suchowicz
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

Czas zamyka wrota, wiatr chmury rozwiewa,

chcieliśmy coś zmienić lecz się już nic nie da.

 

Lato się ociąga, nijak nie chce odejść,

jeszcze ciepłym słońcem popieści w ogrodzie.

 

Zwinna gospodyni wciąż ugniata ciasta,

myśląc ze urośnie - naiwna niewiasta.

 

Czasem ktoś z ochotą piec zmysłów rozpali,

lecz mu sił nie starczy by bawić się dalej.

 

Człeka ogarniają wspaniałe pomysły.

Wiele dałby za to by choć jeden ziścić.

 

Co mieliśmy zrobić, zostało zrobione.

Zostały nalewki - pijemy spokojnie.

 

Już nigdzie nie spieszno króliczek sam kica

Gonić nie ma sensu, marność nie zachwyca.

 

Czas zamyka wrota niespełnionych marzeń.

Może coś się spełni - już w innym wymiarze?

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
8
bajaga1

bajaga1

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piękny jak wszystkie twoje wiersze. Czas zmienia nas czy tego chcemy czy nie. Tak sobie myślę , że przeniosła bym znak zapytania. Bo masz tam pytanie i odpowiedź.

1
Marek.zak1

Marek.zak1

Opublikowano
Opublikowano

Bardzo ładnie, o przemijaniu, tym co być mogło, a się nie stało, czyli niespełnieniu i nadziejach, które w innym wymiarze. To chyba ten listopad tak melancholijnie i refleksyjnie daje, no bo koniec roku. Pozdrawiam z podobaniem.  

1
Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@bajaga1 dzięki ale "już w innym wymiarze" to ma być takie niepewne i dlatego ten znak zapytania na końcu. Oczywiście mógłbym napisać "czy w innym wymiarze" i wtedy nie byłoby wątpliwości - chwili zastanowienia -wszystko dokładnie powiedziane

@Marek.zak1 tak listopad ma to do siebie, że nastraja przemijająco ale bywają cudowne listopady - uwierz mi

 

Serdeczne dzięki i wszystkich pozdrawiam 

  • 4 miesiące temu...
  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Ignis
      "Za cieniem strachu"

      Przez Ignis · Opublikowano

      Boję się, boję się, Przez cały czas, Że zrobię coś źle, Nie dwa, nie raz.   Strach zaprząta myśli me, Czy ja wszystko robię źle? Czas pokonać błędny strach I odważnie wkroczyć w świat.   Krok po kroku, dzień po dniu,  Nieustannie jestem tu.  Gdzie odkrywać pragnę świat,  Mimo błędów będę rad.   Każdy krok mnie dalej niesie A ja się znów z tego cieszę. Strach już dawno odszedł w cień Tak zaczynam nowy dzień.   16.02.2026r. 
    • violetta
      kryształy lodu wokół

      Przez violetta · Opublikowano

      @bazyl_prost codziennie inny nastrój:)
    • Ajar41
      lim F - zwarcie

      Przez Ajar41 · Opublikowano

      Olsztyński wędkarz, gdy mieszkał na Dajtkach,   zimą wędkował w ogrzewanych majtkach,   przyjemnie się łowiło,   lecz w majtkach zaiskrzyło,   i usmażyło kiełbaskę na jajkach.                         Daitki – wieś od 1355r, od 1966r część Olsztyna  
    • petros
      Gra na czas

      Przez petros · Opublikowano

      Noszę miłość jak bilet w kieszeni – ważny, lecz nieskasowany. Chcę wejść, usiąść przy kimś, a stoję w przejściu, pół kroku od życia.   W myślach – zachwyt i alarm. Twe spojrzenie – jak klucz w zamku, chce przekręcić mą duszę.   A ja wciąż słyszę: czekaj na wersję „bardziej”, jakby serce miało regulamin zwrotów.   Śmieszne to, bo tęsknię jak bohater romansu, a uciekam jak księgowy od ryzyka: liczę procenty, ważę wady, robię bilans ciepła w człowieku.   Bezdech lęku mnie ściska, więc udaję luz, a nocą gra w piersi małe kino: ja i Ty… i drzwi, których nie domykam… i budzi mnie serce drżące wciąż w trybie podglądu.   Patrzysz tak, jakbyś już wiedziała, że moje „zobaczymy” to czułe kłamstwo, talizman przeciwko bliskości. Ale dajesz mi jeszcze szansę w tej grze na czas. A ja milczę – jakby od tego zależało czy zdążę w ostatniej sekundzie wybrać człowieka zamiast próżnego marzenia…
    • Marek.zak1
      Bary i kluby

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Każdy ma swoje miejsce do powiedzmy, zapoznawania innych. Podzielam opinię, że tam za dużo hałasu, dymu i ludzi. Wiersz ciekawy, nie powiem. Pozdrawiam P.S.niespełnione

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...