Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Piosenka

Łukasz Wiesław Jasiński
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Łukasz Wiesław Jasiński

Łukasz Wiesław Jasiński

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Piosenka 

 

I śpij, aniele, śpij

i śnij i śnij i śnij - wyśnij

i śpij, aniele, śpij

 

i pij i pij i pij - nektar

duszy: pij i pij i pij - wypij

i pij i pij i pij - nektar

 

i myj i myj i myj - umyj

ten jedyny świata hektar

i myj i myj i myj - umyj

 

i ssij i ssij i ssij - mnie

wyssij: ssij i ssij i ssij - życie

i ssij i ssij i ssij - mnie

 

i żyj: demonie w koronie

pożyj za życie - współżycie

i żyj: demonie w koronie

 

i drwij - sam za siebie:

tam tamy tam - tam na niebie

i drwij - sam za siebie:

 

bo to ja: patrzę na ciebie

i do re mi fa so da re mi so me:

bo to ja: patrzę na ciebie

 

i drwij - sam za siebie:

tam tamy tam - tam na niebie

i drwij - sam za siebie:

 

i żyj: demonie w koronie

pożyj za życie - współżycie

i żyj: demonie w koronie

 

i ssij i ssij i ssij - mnie

wyssij: ssij i ssij i ssij - życie

i ssij i ssij i ssij - mnie

 

i myj i myj i myj - umyj

ten jedyny świata hektar

i myj i myj i myj - umyj

 

i pij i pij i pij - nektar

duszy: pij i pij i pij - wypij

i pij i pij i pij - nektar

 

i śpij, aniele, śpij

i śnij i śnij i śnij - wyśnij

i śpij, aniele, śpij...

 

Łukasz Jasiński (maj 2018)

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
beta_b

beta_b

Opublikowano
Opublikowano

Piszę piosenki, najbardziej to lubię. Zdarzyło się, że p. Ernest Bryll ocenił teksty i napisał coś, co zmieniło moje myślenie. Piosenka ma swoje zasady, to co myślę, że jest piosenką, wcale nią nie musi być. I nie decyduje o piosence powtarzalność słów, poskładany rym, rytm w wersie. I nie zabieg graficzny. Co zatem jest piosenką? Jeszcze nie wiem, sprawdzam. Ale to nie to. Z braku lepszych pomysłów zakwitł napis: PIOSENKA (przynajmniej nikt się nie przyczepi). Sorki, padło na mnie. bb

  • 5 miesięcy temu...
Łukasz Wiesław Jasiński

Łukasz Wiesław Jasiński

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

@beta_b

 

Tajemnica

 

A kiedy słońce zachodzi

i nadchodzi mroczna pora,

ona: stoi, tam, stoi - sama,

a za nią murowana tama,

ona: stoi, tam, stoi - sama

i nadchodzi mroczna pora,

a wtedy słońce zachodzi,

 

cały świat gaśnie - goreje,

para gorącem paruje - amora,

moja, mora, moja - zaleje

i leje, leje, leje caradola - moja,

moja, mora, moja - zaleje,

para gorącem paruje - amora,

cały świat gaśnie - goreje,

 

tańczymy sobie nago - tango,

elima rala dala a bela mela lato,

a my sobie tańczymy - goło

i wkoło i naokoło i wkoło - koło,

a my sobie tańczymy - goło,

elima rala dala a bela mela lato,

tańczymy sobie nago - tango,

 

a wtedy słońce zachodzi

i nadchodzi mroczna pora,

ona: stoi, tam, stoi - sama,

a za nią murowana tama,

ona: stoi, tam, stoi - sama

i nadchodzi mroczna pora,

a kiedy słońce zachodzi...

 

Łukasz Jasiński (sierpień 2018)

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
Łukasz Wiesław Jasiński

Łukasz Wiesław Jasiński

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

Komentarz

 

          Od Autora - odautorski: wszystkie moje teksty i artystyczne zdjęcia są moją własnością intelektualną jako prawo autorskie objęte ochroną w kodeksie postępowania cywilnego, dokładnie: ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, otóż to:

 

Rozdział 14

 

Odpowiedzialność karna

 

Artykuł 116

 

1. Kto bez uprawnienia albo wbrew jego warunkom rozpowszechnia cudzy utwór w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, artystyczne wykonanie, fonogram, wideogram lub nadanie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat dwóch.

 

2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w ustawie pierwszej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, podlega karze pozbawienia wolności do lat trzech.

 

3. Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełnienia przestępstwa (czynu określonego w ustawie pierwszej) stałe źródło dochodu albo działalność przestępczą (określoną w ustawie pierwszej), organizuje lub nią kieruje, podlega karze pozbawienia wolności od sześciu miesięcy do pięciu lat.

 

4. Jeżeli sprawca (czynu określonego w ustawie pierwszej) działa nieumyślnie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

 

Łukasz Jasiński (2023)

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
Łukasz Wiesław Jasiński

Łukasz Wiesław Jasiński

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

Mój drogi świecie* **

 

          Zapewniam: zostały w moim wypadku złamane artykuły Konstytucji Trzeciej Rzeczypospolitej Polskiej z dnia drugiego kwietnia z tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego siódmego roku, tutaj: oddaję głos ustawie zasadniczej, oczywiście - demokratycznej: rozdziału drugiego artykułu trzydziestego: "Przyrodzona i niezbywalna godność człowieka stanowi źródło wolności i praw człowieka i obywatela. Jest ona nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władz publicznych." Rozdziału drugiego artykułu trzydziestego pierwszego: "Każdy jest obowiązany szanować wolność i prawa innych. Nikogo nie wolno zmuszać do czynienia tego, czego prawo mu nie nakazuje." Rozdziału drugiego artykułu trzydziestego drugiego: "Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne." Rozdziału drugiego artykułu pięćdziesiątego siódmego punktu pierwszego: "Obywatel ma prawo do ubezpieczenia społecznego w razie niezdolności do pracy ze względu na chorobę lub inwalidztwo oraz po osiągnięciu wieku emerytalnego. Zakres i formy ubezpieczenia społecznego określa ustawa." Rozdziału drugiego artykułu sześćdziesiątego siódmego punktu drugiego: "Obywatel pozostający bez pracy nie z własnej woli i nie mający innych środków utrzymania ma prawo do zabezpieczenia społecznego, którego zakres i formy określa ustawa." Rozdziału drugiego artykułu sześćdziesiątego ósmego: "Władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom, kobietom ciężarnym, osobom niepełnosprawnym i osobom w podeszłym wieku." Rozdziału drugiego artykułu sześćdziesiątego dziewiątego: "Osobom niepełnosprawnym władze publiczne udzielają, zgodnie z ustawą, pomocy w zabezpieczeniu egzystencji, przysposobienia do pracy oraz komunikacji społecznej." Rozdziału drugiego artykułu siedemdziesiątego szóstego: "Władze publiczne prowadzą politykę sprzyjającą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych obywateli, w szczególności przeciwdziałają bezdomności, wspierają rozwój budownictwa socjalnego oraz popierają działania obywateli zmierzające do uzyskania własnego mieszkania." Na zakończenie pragnę dodać: rozdział drugi artykułu siedemdziesiątego siódmego punktu pierwszego mówi: "Każdy ma prawo do wynagrodzenia krzywdy, jaka została mu wyrządzona przez niezgodnie z prawem działania organu władzy publicznej." Natomiast rozdział drugi artykułu siedemdziesiątego siódmego punktu drugiego mówi: "Ustawa nie może nikomu zamykać drogi sądowej dochodzenia naruszonych wolności lub praw." A tym samym: mam prawo być oskarżycielem z wolnej stopy!

 

*rozdział drugi artykułu siedemdziesiątego trzeciego: "Każdemu zapewnia się wolność twórczości artystycznej, badań naukowych oraz ogłaszania ich wyników, wolność nauczania, a także wolność korzystania z dóbr kultury."

 

**rozdział drugi artykułu pięćdziesiątego czwartego punktu pierwszego: "Każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji."

 

P.S. Posiadam już należny mi prawnie lokal socjalny, a więc: sprawa jest zamknięta, jednocześnie: jeśli będę atakowany personalnie i będzie naruszana moja wolność - będę zmuszony w samoobronie jej bronić, a używam przede wszystkim rozumu i stosuję prawną, artystyczną i poetycką szermierkę słowną.

 

Łukasz Jasiński (2017)

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
  • 1 rok później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • bazyl_prost
      ołowiana łza

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @violetta on by się rozpadł gdyby tak myślał
    • Berenika97
      Bywam

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Omagamoga   Ten krótki tekst to lingwistyczne badanie samej tkanki istnienia - o „czystym fakcie bycia”. Bawisz się rdzeniem „by-”, odmieniając go przez wszystkie możliwe stany i przypadki. Najbardziej podoba mi się „bytuję w jestem” - to genialne sformułowanie. Sugeruje, że „jestem” (czyli świadomość własnego istnienia) jest przestrzenią, w której się mieszka, „być może też mojego bytu będzie”- tu pojawia się lęk egzystencjalny, „a co by tu istnieć”- to zdanie brzmi niemal kolokwialnie, jak wzruszenie ramionami - „po co właściwie tu istnieć?” lub skoro już tu jestem, to po prostu istnieję (i co z tego?).
    • violetta
      Wierszyk o haiku

      Przez violetta · Opublikowano

      @Berenika97 niedługo się zacznie sakura:)
    • vioara stelelor
      Noaptea ielelor (Noc wróżek)

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      rumuńskie skrzypce nie rozbrzmiewają zwykłą muzyką do siarczystych przytupów ich dźwięk kładzie się wonnym dywanem na wzgórzach i ziemiach niczyich wplata wiejskim chatom słoneczne wstążki w czupryny dachów   dziewczęta biegają boso po łąkach zbierają przytulie na sen o dobrym chłopcu jeśli się zjawi nocą zaczną suszyć zioła w płóciennych woreczkach i bielić prześcieradła   Sânzienele otoczyły tanecznymi kręgami jak wiankami ogniste gniazda wśród uroczysk   skrzypce zawodzą beczeniem owiec kwileniem kosa ostatnie iskry przepadają w śmiechu nie wiadomo czyim gdzieś za kudłatym grzbietem lasu      
    • Florian Konrad
      Ooteka

      Przez Florian Konrad · Opublikowano

      wiersz na potępienie ogarnia wesołość, bo zdałem sobie sprawę, że cały bagaż doświadczeń, przeżyte chwile, to coś na kształt woru pełnego jajeczek karaczana. i czuję, że on właśnie pęka, z mętnin wydostają się... kwiatki. samobieżne, ze szczękoczułkami (wyobraźnia je wykoślawia, że ho ho!). rozpełzają się we wszystkich kierunkach. wołam, głos zostaje zwielokrotniony. echo nie patyczkuje się, pustka nie ma zamiaru brać jeńców. krzyk niemal dudni w lodowaciejącym pokoju. aż wstyd! niby żaden ze mnie wytworniś, ale żeby do tego stopnia spaskudnieć w środku, by czuć się jak szkielet leżący w grobie sznurowym (znaczy: coraz niżej, niżej)? daleko mi do jakiegoś tam wykwintnisia, mimo to – nie przypuszczałem! takie ustrojstwa mieścić w sobie? przezabawne!  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...