Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Kim jestem?

Marcin R
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Marcin R

Marcin R

Opublikowano
Opublikowano

Jakbym nigdy nie istniał

Zabrany jak jesienny liść 

Łza przejrzysta jak kryształ

Do Ciebie chciałbym iść

 

Płatek śniegu tańczy wiatrem zabrany

Skończy się w ramionach słońca 

Tak zimny a w nadziei oddany

Pragnie ciepła i marzy bez końca

 

Gdzie schowane są uczucia?

Tak piękne i niewinne..

Gdzie schowane jest pragnienie?

Tak czyste i tak inne..

 

Chce być dla kogoś szczęśliwym

Pokaż mi, pokaż 

Uczuciem prawdziwym

Czy jestem na prawdę?

Czy snem nieszczęśliwym..

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      umami - i ryba to mięso

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @hollow man jakżeby inaczej  @hollow man Derrida prawie w każdym wierszu
    • hollow man
      umami - i ryba to mięso

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Poet Ka Też byłoby ładnie. A za nim kroczą Lacan, Baudillard, Derrida i Foucault.
    • jjzielezinski
      miraże

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @viola arvensis Ach, umieć tak przepięknie komponować słowa wzajemnie ze sobą w rymach wiersza - tego warto się jest od Ciebie Wiolu uczyć. Przepiękny wiersz... Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Zawierucha7
      Randka w ciemno

      Przez Zawierucha7 · Opublikowano

      Knyps z Czubkiem i gnom Dolido to herosi są galaktyki Droga Mleczna wiruje a karły grają w karo i trefle i piki.... od dziewczyny  przyszedł list niedawno pachnący konwalią  niedługi lecz tysiąc pocałunków streścił... czasoprzestrzeń i struny kosmiczne drżą lekko sen Batiuszki Stalina się ziścił   towarzyszu Birkut! Brawo -  300 % normy! Astat, Bizmut i wanad i te babcine reformy! niech żyją liliputki karły gnomy krasnale! ja eksploracji wszechświata nie boję sie wcale!
    • Leszek Piotr Laskowski
      Plażowicze.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Plażowicze”   Leżą ludziska na plaży, każdy sobie o czymś marzy, jedni w chmury się wpatrują, może kosmosem wędrują.   Drudzy książkami zajęci, romansowy świat ich kręci, w leżakach poukładani, po uszy są zaczytani.   Trzeci po kolana w wodzie, myślą może o pogodzie, na zmarzniętych wyglądają, dreszcze po skórze dostają.   Czwarci w parasola cieniu, w kontemplacji, w zamyśleniu, ręce dziwnie rozkładają i pod nosem coś szeptają.   Piąci wzrokiem w morza dali, jakby coś wypatrywali, dłonie nad brwi przyłożyili, jakby ktoś płynął w tej chwili.   Szóści kremem się smarują, na słoneczko popatrują, dobrze, żeby nam świeciło, lecz nazbyt mocne nie było.   Siódmi jakby z przykazania, dziwne mają zachowania, wokół wszystkich obserwują, do złodziejstwa się szykują.   Óśmi grają w badmintona, plaża wokół zakurzona, bo biegają jak wariaty, piachem sieją jak z armaty.   Dziewiąci starsi panowie, świństewka im chyba w głowie, bo kobiety obserwują i chytrze się podśmiechują.   Dziesiąci się plackiem smażą, pewnie po sto kilo ważą, razem może nawet dwieście, dwa tuczniki w ludzkim cieście.   Jedenasti bardzo grzecznie dzieci bawią pożytecznie, zamki w piasku im budują, pociechami się zajmują.   A dwunasti piją, jedzą, na ręczniku w pięciu siedzą, długie bułki zajadają, oranżadą przepijają.   Trzynasti jakby pechowi, inwalidzi — bezruchowi, w wózkach inwalidzkich tkwią, na twarzach szczęśliwi są.    Czternasti ciemnej karnacji, euroafrykańskiej nacji, brązowi od urodzenia, przychodzą dla odprężenia.   Piętnasti w morzu pływają, krzyczą, coś się wydzierają!, nie słychać, co wykrzykują, dość daleko się znajdują.   Szesnasti to dziadek z babcią, dwoje starszych, trochę gapcio, dziadkowi wypadły zęby, babcia majtki ma na rąby.   Siedemnasti z szóstką dzieci, pełno wokół nich jest śmieci, dzieci cukierki zjadają, a papierki rozrzucają.   Osiemnasti coś świętują, cicho sobie podśpiewują, urodziny to z pewnością, tort rozdają swoim gościom.   Dziewiętnasti się zbierają, plaży zadość na dziś mają, od rana pierwsi tu byli, już się mocno opalili.   Dwudziesti, widząc z daleka, że plaża pełna jak beczka, więc drugą plażę wybrali i tam pomaszerowali.   Nie ma już dwudziestych pierwszych, bo za długi już ten wierszyk, i tak by się nie zmieścili, brak na plaży miejsc w tej chwili.   Leszek Piotr Laskowski 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...