Oda do szarości

[Inubis]

Oko przebija się przez szarość nadchodzącego dnia
Potem drugie dołącza, nie ma już spania
Przeprawia się istota ludzka przez kolejny dzień bez sensu, bez drogi
Czuje jak na każdym, pojedynczym kroku uginają mu się nogi
Jednak gdzieś z tyłu siedzi myśl, nadzieja
Mimo tego nie raz nad tym ubolewa, rozkleja
Kiedyś na pewno nadejdzie dzień na zmiany
Więc trzymaj się, człowieku mój kochany

Edytowane 4 Listopada 2022 przez Inubis (wyświetl historię edycji)

[kwintesencja]

@Inubis szarość budzącego się dnia, to dla mnie najbardziej tajemnicza pora

[violetta]

mi na razie brakuje delikatnego świerszcza :)

[Inubis]

@kwintesencja Dla mnie również. :)@violetta No, faktycznie wtedy atmosfera takiego poranka byłaby dopełniona.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  fajnie piszesz - 

                                                   Pozdr.

[Inubis]

@Waldemar_Talar_Talar Witam. Dziekuje serdecznie. Pozdrawiam.