Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Spotkanie

Manek

Przez Manek
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Manek

Manek

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Spotkanie

 

 

Niebieskie niebo, szumiały lasy,

Czekałem ja na lepsze czasy,

Wiatr w polu nosił żółtawy kurz,

I świeża wiosna była tuż tuż.

Cicho przysiadła sobie na miedzy

Ja nie patrzyłem, w mojej niewiedzy

Tak właśnie było, drogi mój bracie,

Siedziałem sobie w ciepłej mej chacie.

Te gibkie ciało, ruchy kocurze,

Kroczyła żwawo poprzez podwórze.

Rozkołysana, w krwistym uśmiechu

Mnie zapraszała do tańca w grzechu.

Była przy progu, do drzwi kołatała,

Pragnęła duszy i mego ciała.

W pląsach zalotnych, ach niespokojna,

W pół uchwyciła. Jej imię wojna.

 

 

 

Marek Thomanek

2022

 

 

 

 

 

 

Edytowane przez Manek (wyświetl historię edycji)
6
Manek

Manek

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozumiem. To po pierwsze dlatego, że już jestem odrobinkę starszy, a po drugie nie mieszkam w kraju już od wielu lat. Dlatego nie znam waszego młodzieżowego języka. :-)

Ale chętnie się poduczę. Jakby co, to zwracaj mi uwagi na ten temat.

Chociaż muszę tutaj zaznaczyć, że używam często w moich wierszach bardzo starych archaizmów, których się nawet za moich czasów nie używało.

Edytowane przez Manek (wyświetl historię edycji)
  • 3 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hollow man
      umami - i ryba to mięso

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Poet Ka Też byłoby ładnie. A za nim kroczą Lacan, Baudillard, Derrida i Foucault.
    • jjzielezinski
      miraże

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @viola arvensis Ach, umieć tak przepięknie komponować słowa wzajemnie ze sobą w rymach wiersza - tego warto się jest od Ciebie Wiolu uczyć. Przepiękny wiersz... Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Zawierucha7
      Randka w ciemno

      Przez Zawierucha7 · Opublikowano

      Knyps z Czubkiem i gnom Dolido to herosi są galaktyki Droga Mleczna wiruje a karły grają w karo i trefle i piki.... od dziewczyny  przyszedł list niedawno pachnący konwalią  niedługi lecz tysiąc pocałunków streścił... czasoprzestrzeń i struny kosmiczne drżą lekko sen Batiuszki Stalina się ziścił   towarzyszu Birkut! Brawo -  300 % normy! Astat, Bizmut i wanad i te babcine reformy! niech żyją liliputki karły gnomy krasnale! ja eksploracji wszechświata nie boję sie wcale!
    • Leszek Piotr Laskowski
      Plażowicze.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Plażowicze”   Leżą ludziska na plaży, każdy sobie o czymś marzy, jedni w chmury się wpatrują, może kosmosem wędrują.   Drudzy książkami zajęci, romansowy świat ich kręci, w leżakach poukładani, po uszy są zaczytani.   Trzeci po kolana w wodzie, myślą może o pogodzie, na zmarzniętych wyglądają, dreszcze po skórze dostają.   Czwarci w parasola cieniu, w kontemplacji, w zamyśleniu, ręce dziwnie rozkładają i pod nosem coś szeptają.   Piąci wzrokiem w morza dali, jakby coś wypatrywali, dłonie nad brwi przyłożyili, jakby ktoś płynął w tej chwili.   Szóści kremem się smarują, na słoneczko popatrują, dobrze, żeby nam świeciło, lecz nazbyt mocne nie było.   Siódmi jakby z przykazania, dziwne mają zachowania, wokół wszystkich obserwują, do złodziejstwa się szykują.   Óśmi grają w badmintona, plaża wokół zakurzona, bo biegają jak wariaty, piachem sieją jak z armaty.   Dziewiąci starsi panowie, świństewka im chyba w głowie, bo kobiety obserwują i chytrze się podśmiechują.   Dziesiąci się plackiem smażą, pewnie po sto kilo ważą, razem może nawet dwieście, dwa tuczniki w ludzkim cieście.   Jedenasti bardzo grzecznie dzieci bawią pożytecznie, zamki w piasku im budują, pociechami się zajmują.   A dwunasti piją, jedzą, na ręczniku w pięciu siedzą, długie bułki zajadają, oranżadą przepijają.   Trzynasti jakby pechowi, inwalidzi — bezruchowi, w wózkach inwalidzkich tkwią, na twarzach szczęśliwi są.    Czternasti ciemnej karnacji, euroafrykańskiej nacji, brązowi od urodzenia, przychodzą dla odprężenia.   Piętnasti w morzu pływają, krzyczą, coś się wydzierają!, nie słychać, co wykrzykują, dość daleko się znajdują.   Szesnasti to dziadek z babcią, dwoje starszych, trochę gapcio, dziadkowi wypadły zęby, babcia majtki ma na rąby.   Siedemnasti z szóstką dzieci, pełno wokół nich jest śmieci, dzieci cukierki zjadają, a papierki rozrzucają.   Osiemnasti coś świętują, cicho sobie podśpiewują, urodziny to z pewnością, tort rozdają swoim gościom.   Dziewiętnasti się zbierają, plaży zadość na dziś mają, od rana pierwsi tu byli, już się mocno opalili.   Dwudziesti, widząc z daleka, że plaża pełna jak beczka, więc drugą plażę wybrali i tam pomaszerowali.   Nie ma już dwudziestych pierwszych, bo za długi już ten wierszyk, i tak by się nie zmieścili, brak na plaży miejsc w tej chwili.   Leszek Piotr Laskowski 
    • viola arvensis
      miraże

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @violetta bardzo Ci dziekuję za życzliwe słowa

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Miło mi !   @Jacek_Suchowicz udał Ci sie ten wiersz wyjątkowo ! Podziwiam Twój talent do dzielenia się mądrym przemyśleniami w komentarzu- wierszu.   Super, dziekuję ! Z pozdrowieniami @Poet Ka rewelacyjne podsumowanie wiersza

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...