Obrus

[tomass77]

Tak sobie wisisz bazwładnie na ostatnim stole

Dźwigałeś na nitek zapadni kruche talerze i wazy
Chłonąłeś rozlane trunki i popiół rozmazany
Przespałeś w szafach śmiertelne czasy - przetrwałeś
Bez skazy... 

 

Dziś leżysz na ławie wypłowiały i niewyprasowany
Wciąż spełniasz obowiązek: oddzielenia resztek
Od twardej podstawy- lakieru wrażliwego na ciepło 
Utyskującej na wilgoć, że nie ma ceraty
Na blacie... 

 

Los starego obrusa, wiesz dobrze- nie jest łatwy 
Nikt nie podziwia już jego zatartych wzorów 
Ani nie wyciera o niego ust wypielęgnowanych 
Ale wciąż zdobi dumnie niewidzialny stół
Dopóki nie pójdzie 
Na szmaty... 

 

Edytowane 10 Października 2022 przez tomass77 (wyświetl historię edycji)

[pathe]

@tomass77 ciekawy temat, ale nie wiem, wiersz do mnie nie przemawia. Następnym razemz

[Leszczym]

@tomass77 dobry tekst !!

[tomass77]

@Leszczym Serdeczne dzięki. 

 

Pozdrawiam 

 

T.