Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Życie poety powinno zaczynać się
W miejscu, w którym inni widzą koniec
Koniec jest początkiem wszystkiego
A wszystko oznacza cokolwiek lub nic
Nic zawiera w sobie więcej niż trochę
Czyli, jeśli jesteś trochę dobry
To jesteś znakomity...
A jeśli jesteś niczym, to sam
Odpowiedz sobie, gdzie Twoje miejsce
Lepiej pomyśl zanim pomyślisz
Unikniesz bólu w skroniach!
Te słowa znalazłem we śnie
A sen to prawda
Tylko, że o krok od kłamstwa
A szlachetne kłamstwo wielu uzna za cnotę

Czy to już absurd?

Opublikowano

Słowny przekaz o zabarwieniu prozatorskim ...Adamie , Twoja konstrukcja burzy się z formą , zbyt wiele powtórzeniowych cech , które zagłuszają wydźwięk i tłamszą Twoją orginalność.Co do treści to dobry pomysł na wiersz by odnależć wieloznaczenia kluczowych słów.Pozdrawiam ;-)

Opublikowano

Według mnie to zbiór na siłę powiązanych ze sobą "złotych mysli" niby przyczynowo - skutkowo, ale jednak na siłę - niekoniecznie ma to związek z poezją...

"Odpowiedz sobie, gdzie Twoje miejsce
Lepiej pomyśl zanim pomyślisz"

delikatna sugestia byś pracował więcej a mniej myślał...
bo to dzięki pracy znajdziesz swoje miejsce także i w poezji...

jak dla mnie za dużo tu filozofii i nijak ma sie treść do tematu...

ale to tylko moje zdanie

pozdrawiam i czekam na rozwój wydarzeń
trzymam kciuki
lenka

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Wiechu J. K. ja też bardzo lubię a najbardziej czerwone porzeczki

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...