-
Ostatnio w Warsztacie
-
Benjamin Artur 497
@Witalisa Dzięki za uwagę i przeczytanie. Rozumiem, co masz na myśli z „znienacka” i „umyka” — językowo to faktycznie zgrzyta jako zestaw. U mnie ten szarpany rytm jest raczej świadomy, bardziej idę w obrazy i skojarzenia niż w klasyczną logikę frazy, więc czasem celowo zostawiam takie napięcia. W tym cyklu, są to "Muzyczne opowieści", w podobnym rytmie i stylu chcę jakiś czas popisać. Doceniam też uwagę o warsztacie — to dla mnie cenna obserwacja, nawet jeśli ten sposób pisania jest bardziej intuicyjny niż „wyprowadzany”. Pozdrawiam jeszcze raz i dziękuję:)
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 28 odpowiedzi
- 513 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 534 wyświetleń
-
- 25 odpowiedzi
- 808 wyświetleń
-
- 23 odpowiedzi
- 395 wyświetleń
-
- 22 odpowiedzi
- 365 wyświetleń
-
_Resized_20260530_200820.thumb.jpeg.2b87f05d796429cd801df0322039767a.jpeg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
-
Przez violetta · Opublikowano
@.KOBIETA. szczęśliwa, że wróciłam:) kocham swoje miejsce na ziemi:) @.KOBIETA. i blisko ukochanego:) -
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
Przez Poet Ka · Opublikowano
@Charismafilos dzięki serdeczneZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
-
Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano
"Powietrzne szurajki" Jak włosy mierzwią kudłate głowy, jak liście drzew tańczą od wiatru. Podmuch odbiera ludziom dech mowy – tak można odgrywać to życie teatru. Życie z poezją w sztuce, jak teatr, szuraniem dźwięków przez życie mkniemy. Z daleka – to jeden potężny nieład – rodzimy się, mrzemy, tak kołujemy. Obłoki się snują, cyklony szaleją, teatry tragedii, teatry komedii, gdzie jedni płaczą, inni się śmieją w komedii życia, w życia tragedii. Spojrzeć na liście, przepiękne włosy, szumiący zefirek, w lekkości podmuchu. Tak wiatr układa łanów zboża kłosy, a ja słupem stoję, patrząc w bezruchu. Wszystko się rusza ukrytą siłą, to niewidzialne mikroszurajki. Raz ty na szczycie, raz nad mogiłą – życie to piękno, lecz piękniejsze są bajki. Ktoś tym porusza, ktoś to nakręca, Skąd ruch ten, skąd życie — któż odpowiedź zna? Może to oddech samego istnienia, Co w każdej szurajce tak cichutko trwa. Leszek Piotr Laskowski -
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się