Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

     Zawsze gdy letnim wieczorem,

W odgłosy pobliskich łąk się wsłuchiwałem,

Nieraz dał się słyszeć z odległych wieków,

Głos starożytnych Celtów,

 

Na tej naszej małopolskiej ziemi,

W miejscach Ich dawnych siedzib,

Ciągle słychać głos starożytnych Celtów,

Z głębi dziejowych mroków,

 

Zapewne przed wiekami celtyccy druidzi,

Tajemnym sposobem tę ziemię zaklęli,

By dawała świadectwo pokoleniom przyszłym,

O żyjących tu niegdyś osadnikach celtyckich,

 

I choć upłynęły wieki,

Ten sam księżyc wciąż na niebie świeci,

Starożytnych Celtów nocny powiernik,

Celtyckich tajemnic wierny strażnik,

 

Po dziś dzień w Małopolsce,

W staroceltyckim języku rozmawiają bociany na łące,

Gdy na swe bocianie wiece zlatują,

O celtyckich skarbach w ziemi ukrytych rozprawiają,

 

Celtyckie ozdoby, choć zębem czasu nadgryzione,

Przez małopolską ziemię starannie zachowane,

I choć przeleżały w ziemi wieki całe,

Przez tą samą ziemię zostały uchronione,

 

Broń celtycka choć dawno zardzewiała,

Choć wieki całe w ziemi przeleżała,

Współczesnym z prawieków wiadomość przekazała,

Co dla Celtów znaczyła wojenna sława,

 

I jedyny w Polsce dzban celtycki,

W całości zachowany, nawet nie pęknięty,

W nowohuckim muzeum dumnie eksponowany,

Jako świadectwo historii przez ziemię oddany,

 

W tymże starożytnym dzbanie celtyckim,

Zamknięte są odwieczne prawdy,

Iż każda epoka czas swój zakończy,

Ślady po sobie zostawiając w ziemi,

 

Starożytna celtycka mennica,

Odnaleziona w Krakowa okolicy,

Istnieniem swoim zaświadcza,

O odwiecznej, ponadczasowej potędze pieniądza,

 

Na tejże naszej ziemi niezbadanej,

Monety swoje bili starożytni Celtowie,

Istnieniu starożytnego centrum osadniczego,

Na krakowskiej ziemi dali tym świadectwo,

 

Kopce krakowskie imieniem legendarnych władców nazwane,

W rzeczywistości przez starożytnych Celtów usypane,

Mianem polskiego Stonehenge ochrzczone,

Od wieków skrywają swoją tajemnicę,

 

Kopce krakowskie skrywają wielką tajemnicę,

Której celtyckie jest pochodzenie,

A odkryjemy celtyckie źródło owej tajemnicy,

Jeśli tylko wsłuchamy się w szept historii,

 

Ziemię, którą dziś dumnie Małopolską nazywamy,

Kiedyś przed wiekami starożytni Celtowie pokochali,

Oddali tej ziemi swoje liczne życia,

Dnia codziennego trudy i najskrytsze uczucia,

 

Starożytni Celtowie ujrzeliby chętnie,

W współczesnych Małopolanach swych dawnych charakterów odbicie,

To cechujące ich dumy poczucie,

Przez wieki historii nigdy nie zatarte,

 

Zaprawdę ta nasza święta małopolska ziemia,

To ziemia przez celtyckich druidów zaklęta,

Celtyccy druidzi ziemię tę zaklęli,

By współcześni Małopolanie o starożytnych nie zapomnieli…

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @wiedźma po pierwsze świetne i przetrafne powiedzenie, że wiersz czyta się sobą. Już zapisałem. Co do przekonywania siebie to już epidemia, ileż wypowiedzi w necie i nie tylko, że z kimś nie warto, że faceci są niepoważni, a kobiety czyhają na kasę. W tym świetle własne życie w pojedynkę, wydaje się być optymalne, bezpieczne i logiczne. Oczywiście życie samemu nie jest równoznaczne z samotnością, bo samotnym można być we dwójkę i z całą rodziną. Pozdrawiam z podziękowaniem za wpis.
    • odniosę się zbiorczo do Waszych słów: system polityczne to jedno a realne życie drugie jak się urodzisz pod ławom    to trudno na ławę wejść. czy cos poza fasada systemu się zmieniło? to co mówi Kredens Ci sami ludzie... w czas przestrzeni miejsca siedzenia i poglądów. jest jeszcze to co mną kierowało krzywa dzwonowa ci którzy popychają do przodu ten środek najliczniejszy ( jak powiedział L. Stomma Jest jak ma być ma być jak jest.). i ci na skraju beznadzieji kalectwa i innych niezawinionych niedoskonałości cierpiąc. Ale ,żeby nie było politycznie poprawnie zasada nadal ta sama socjalizm dla ludu a władza kapitalistyczna partycypując w korzyściach , lubimy eklektyzm zwłaszcza ci stojący po środku przeciętni obywatele świata europy i innych państw. a  na końcu i tak wszyscy jesteśmy ludźmi i każdy z nas ma jakieś cierpienie na grzbiecie 
    • Ładne, liryczne Pozdrawiam serdecznie kredens 
    • @domestos no można mieć mieszane uczucia, ale kurwa, chyba tak to właśnie jest Pozdrawiam serdecznie kredens 
    • @Berenika97 jestem architektem swojego cierpienia? No z Hiobem tak nie było. Nikt przy zdrowych zmysłach nie chce cierpienia, ale często jest jego sprawcą, zgoda. Natomiast ostatnia myśl jest dla mnie mniej czytelna, bo można się zastanowić jeśli jest to odniesienie do naszej wiary, do Pisma Świętego, to ten błąd przekładu został popełniony celowo, bo nie zostawiono nam żadnej nadziei? To trochę obrazoburcze i uderzające w sama kwintesencję ofiary, ale może idę zbyt daleko w swoich rozważaniach do jakich mnie ten wiersz natchnął  Pozdrawiam serdecznie kredens 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...