Wczoraj urodziłem się na nowo

[bornin1985]

Urodziłem się ponownie, 

kiedy wczoraj zrozumiałem ciężar świata, który noszę

Morza stereotypów, wąskich przesmyków myśli 

i cudzych lęków, kierujących moimi poczynaniami.

 

Czy zostałem oślepiony i zagłuszony

podczas tej samotnej przejażdżki?

Czy sam oddałem kierownice 

tym, którzy mówili, że wiedzą lepiej

 

Samemu siedząc na fotelu pasażera 

oglądałem krajobrazy mijających lat 

licząc, że kiedyś ster przejmę ja

 

Chciałem coś krzyknąć, powiedzieć,

ale głos grzązł w gardle,

a zamiast słów wydobywał się cichy jęk

 

Gdy byłem mały chciałem latać, 

uskrzydlony własnymi wizjami, 

gotów byłem do startu od zaraz

bo na co niby miałem czekać

- Lecimy! Już ! Dalej! Wyżej! -

krzyczałem 

 

Nie zaufałem jednak sobie

W końcu byłem tylko dzieckiem

wesoło dreptającym swoimi ścieżkami

bez bagażu łez i upadków, które budują dorosłość

 

Uwierzyłem, że będę bezpieczny, 

że mam receptę na dobre życie 

nie zawsze kolorowe, ale stabilne 

i zgodne z utartym schematem. 

 

Więc zszedłem na ziemię, odstawiając skrzydła w kąt

jako sentymentalną pamiątkę z lat nieograniczonych możliwości

przymierzając je od czasu do czasu przed lustrem

żeby przypomnieć sobie jak to było

 

I spod siwiejącej już strzechy włosów,

zmierzwionej latami walki z samym sobą

patrząc na swoje odbicie zobaczyłem znowu 

tego małego chłopca, który mógł wszystko

 

Gdy uśmiechnął się  szczerze i serdecznie,

bez krzty urazy w oczach za to, że go opuściłem

Serce pękło mi na milion kawałków kalecząc mnie dotkliwie

 

Straciłem czucie i zniknąłem. 

Wczoraj urodziłem się na nowo. 

 

Edytowane 18 Sierpnia 2022 przez bornin1985 (wyświetl historię edycji)

[duszka]

@bornin1985  Niezwykle wrażliwy wiersz.., czuję go i rozumiem. I wierzę w takie cudowne "nowonarodzenie", choć jest bolesne i trudne. Serdecznie pozdrawiam :)

[bornin1985]

@duszka Dziękuję za dobre słowo:) Pierwszy raz coś publikuję, a od niedawana w ogóle odważyłem się pisać. Chciałem poznać opinie osób bardziej doświadczonych w temacie, czy moje wynurzenia emocjonalne są strawne również w formie, czy nad tą warto popracować

[duszka]

@bornin1985  Osobiście mam pewnien problem z "obszernymi" lirycznymi formami, ale ta w Twoim wydaniu mi odpowiada :) Wiersz od poczatku do końca jest "żywy", to znaczy wzbudza zainteresowanie i zagłębia w obrazy i uczucia, a jego długość daje dodatkowo czas na ewnetualne, stopniowe utożsamienie się z przekazem.

Chętnie przeczytam Twoje następne wiersze :)

[GrumpyElf]

@bornin1985 Ujmująca autorefleksja i szczerość przemyśleń. Konfrontacja po latach ze swoim wewnętrznym dzieckiem, pozbawionym wszelkiej urazy - piękne. Najciężej wybacza się samemu sobie. Pozdrawiam. 

[bornin1985]

@duszka @GrumpyElf Dziękuję!