memento mori

[Tdk crew]

nobel słów
pokrywa ziemię
płonąca jak znicz
-brylantowej miłości

wieczne orędzie
plewi chwastów nasienie
wbijając korzenie
w mur

jęki zmarłych
to nie ich czas

lament i płacz
falą zagarnia lud

stygmaty serc
krwawią kolejny raz

podlane bólem
kiełkuje prawdy kłos
rzucony w głębiny
by zbudzić odwieczny duszy szept

Wiersz został przeniesiony do działu „Poezja – Forum dla początkujących poetów", ponieważ nie spełnia kryteriów określonych dla działu "Z"
MODERATOR

[Anastazja.P]

memento....
tak czujesz...tak piszesz
w jedności
unoszę
Ana.

[Tdk crew]

dziekuję za komentarz!!jeśli mogłabyś byś dopisać coś więcej będę wdzięczny!!
Pozdrawiam wieczorowo

[Michał_Zawadowski]

powaliło mnie.

[Tdk crew]

tak źle??

[Michał_Zawadowski]

ćóż, teoretycznie mógł mnie powalić na kolana geniusz tego wiersza. sam nie wiem.
ostatnio nic nie wiem.

[Tdk crew]

dzięki w każdym razie!!
Pozdrawiam

[Anastazja.P]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nad subiektywnością, nad odczuciami...
nie
technikę specjalistom
ja wciąż podziwiam siłę jaką nam Papa zostawił
bo po......ponad odczucia każdego, odczucia docenienia, pozostała konstruktywnosć jednania...nic więcej, oprócz Dziękuję. Ana.

[vacker_flickan]

Wiersz uniesiony do granic możliwości. Początek jeszcze od biedy, ale stygmaty serc podlane bólem mnie dobiły.
Pozdr

[Gość]

Wiersz z z przesłaniem w słowach , metaforach i porównaniach .Klimat refleksyjny , zaglądający w meandry podświadomości, sugestywny nastrojowo . Pozdrawiam dodatnio ;-)

[Tdk crew]

dziękuję za komentarz Joanno :) !!
Pozdrawiam