Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Taka słodka Ty (erotyk)

Poezja to życie
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Poezja to życie

Poezja to życie

Opublikowano
Opublikowano

Wtedy na imprezie

Cię ujrzałem

 

I już że będziesz moja

Dobrze wiedziałem

 

Skoczyłaś na mnie

I ścisnęłaś mnie 

 

Tak mocno

Swoimi silnymi udami

 

Moja Ty słodka

Będziemy namiętnymi kochankami

 

Twoje spojrzenie

Mówi wszystko

 

Weź mnie całą

Jestem blisko

 

I nasze usta się spotkały

W gorącym pocałunku

 

W tym jedynym

I właściwym kierunku

 

Chciałem mieć Cię

Tylko na wyłączność

 

I mieć z Tobą

Cielesną łączność

 

Bo imprezowa noc

Uderza nam do głowy

 

Przeznaczone są dla siebie

Nasze dwie połowy

 

I niech ta noc

Nie kończy się

 

Bo ja chcę

Pieścić Cię

 

Jesteś moja

Na zawsze

 

Na wieki

Ten cel nie był daleki

 

A teraz kończę...

4
Wędrowiec.1984

Wędrowiec.1984

Opublikowano
Opublikowano

@Dragaz Wiersz jest dosłowny, bardzo dosłowny, niesubtelny i (względem innych erotyków) nawet wyuzdany. Tak, zgadzam się, taki jest. 

 

Pragniesz tego co peel w Twoim wierszu? Chciałbyś czuć się tak jak on? Jeśli tak to znaczy, że Twoje utwory są prawdziwe.

 

Czuję, że odpowiedź brzmi: tak, więc daję plusa, bo to naprawdę piękne marzenia. 

 

PS: Poza tym, lubię dosłowność. :)

Poezja to życie

Poezja to życie

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Michał_78 Nie no trochę przesadziłeś! Disco polo? To jest ambitny wiersz. Prosty w swoim przekazie ale dosadny. A teksty disco polo to majteczki w kropeczki i inne ścierwa. Muzyka chodnikowa. Dno i 2 metry mułu

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@A-typowa-b @A-typowa-b Dokładnie wiersz ubrany w proste i dosadne, szczere słowa jest lepszy w swoim przekazie od poematów ubranych w piękne słowa o miłości

@Wędrowiec.1984 To nie są marzenia. Ten tekst o ściśnięciu udami przez dziewczyne na prawdę miał miejsce. Ostatnio jak na imprezie byłem

@Echo Dla ciebie obleśne a dla mnie szczere i autentyczne 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Stukacz
      Uczucie

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Pamiętam mówiłeś, że tylko ja Że ponad wszystko, że po kres Mówiłeś… A muzyka smutno gra Tak smutno mi teraz jest   Pamiętam róże, uśmiech Twój Gdy mówiłeś… Teraz potok łez Z sobą sama toczę bój Mój uśmiech na zdjęciu sczezł   Dlaczego, gdy byliśmy tuż Ty w moje serce wbiłeś nóż   Już nie wiem, sama nie wiem jak Nie wiem… teraz tylko płacz i ból Tak smutno mi teraz, tak I gubię się w fałszu Twoich ról   Ile siebie ukryłeś przede mną Dlaczego nie powiedział nikt Że miłość nasza dla Ciebie – grą Na zawsze już mój uśmiech znikł   Mogłeś całym światem być Teraz trudno jest mi żyć   Zakochani, wszyscy mówili nam Wierzyłam, że Ty i ja to raj Teraz piosenkę smutną gram Daj mi choć nadzieję, daj   Ach, gdzie znikł serca żar Gdzie świetlisty oczu błysk I smutek nasz – to też dar U Ciebie i on znikł   Mogłam dać ci siebie – tylko to A między… kto był powiedz, kto   Tak trudno, gorzkie płyną łzy Nie mów nic, już nie Nie, to nie byłeś Ty Nie było mnie
    • Amber
      Lord Tim

      Przez Amber · Opublikowano

      @bazyl_prost   Dżin zapewne to działalność w.... poezji:) Pozdrawiam.
    • Wędrowiec.1984
      Refleksje o ciszy

      Przez Wędrowiec.1984 · Opublikowano

      @Bożena De-TreCiszy się dzisiaj, w rozwrzeszczanym i ekstrawertycznym świecie, w ogóle nie docenia. Cieszę się, że istnieją jeszcze osoby, potrafiące to robić.
    • Bożena De-Tre
      Refleksje o ciszy

      Przez Bożena De-Tre · Opublikowano

      Refleksje o ciszy   Niektórzy mówią, że przeszłość nudzi. Marzenia są passe. A ja myślę… Słowa, gesty buduje się latami i wtedy tworzą się obrazy.   Między życiem a wiecznością zamieszkają w nas i zapełnią pustki, których nie znamy, bo marzenia są jak domki, ziarnka maku z pozoru takie same, a każde ma ciszę swą i inną paletę barw.   Czasami piszę, żeby zabić ciszę. Tak jak zabija się zwierzę? Zapytałby Mistrz gdyby żył. Nie… Tą, która boli, gdy widzisz jak z gniazda wylatuje ptak, a skrzydła jego zbyt wątłe, by unieść się mógł. To cisza, do której wracam po ciężkim dniu.   Wracają projekty widma. Słyszałam o furgonach porąbanych ludzi i boję się. Moja cisza to mój dom, pojony nektarem, co różne smaki ma. Jest jak makówka. Ziaren w niej wiele, a każde jedno… jedyne… najdroższe.
    • Christine
      Legenda o Welesie

      Przez Christine · Opublikowano

      @Berenika97   Świetnie się czyta. Nie znam mitologii słowiańskiej, a teraz poznałam Welesa. :) Pozdrawiam.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...