Erotyk lipcowy

[Poezja to życie]

Miłość jest jak fale wezbranego oceanu

Nie możesz pozbyć się tego stanu

 

Podniecenia pierwszych pocałunków

Kochanków mokrych ciał

 

Potem się rozstali

Widocznie los tak chciał

 

I został tylko zapach perfum

Na jej skórze

 

Była taka piękna

W nagiej naturze

 

Potem znowu oddawała się

Namiętnym pieszczotom

 

Ale już z innym

Bo ta historia

 

Nie skończyła się żadną tęsknotą

 

Były znowu pocałunki

O zapachu miodu

 

W lipcową noc

Gdy schowali się
Znowu pod koc
 

I czule się obejmując

Mówili sobie sprośne słówka

 

Miejsce między jej udami

Było pachnącym kwiatem

 

A on spijał nektar

Z jej ciała

 

To właśnie namiętność

Tak działa

 

Jej czerwona róża drżała z rozkoszy

Go przed ujarzmieniem jej nic nie spłoszy

 

Miłość jest jak fale wezbranego oceanu

Nikt nie chce uciec od tego stanu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 7 Lipca 2022 przez Dragaz (wyświetl historię edycji)

[Wędrowiec.1984]

Wszystko fajnie tylko dlaczego skończyłeś wiersz w najlepszym momencie? :)

[Poezja to życie]

@Wędrowiec.1984 Już mi nie starczyło weny:) Poza tym wiersz nie może być też za długi bo jest wtedy męczący. Pozdrawiam