Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

czterdzieści tysięcy lat temu

neandertalczyk zakończył swoje długie

panowanie bez śladu

 

mordujemy wszystkich

 

ludzkie kryptydy z kaukazkich jarów

skrobią z ruskiego korzenia

ukraiński rdzeń 

od trzeszczącej pod ogniem cerkwi

po kurhan Scytów ze złotym wojownikiem

 

kradniemy wszystko 

 

za kilka rubli dla matki

obol na drogę 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane przez Somalija (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Somalija Ago nie trzeba sięgać aż tyle lat za siebie, aby zorientować się że Rosja jest w tej chwili wrzodem na dupie świata. Jak ich przywołać do porządku, przypomnij Sobie co USA zrobiły z Japonią, chodzą teraz jak na smyczy. Wiem, wiem co powiesz - że Rosja to nie Japonia? I będziesz miała rację. Jaki zatem z tego wniosek... rusz, rusz inteligencją?!
 

Miłego dnia i weekendu zarazem.

  • 1 miesiąc temu...
Opublikowano (edytowane)

@Jacek_K Nie odpowiem Ci konkretne, na żadne z pytań, ponieważ wykorzystałam w tym wierszu  teorię ewolucji, jest ona w niektórych kręgach uznawana, w niektórych nie, ale jest to teoria. Mogę tylko napisać, to co ogólnie wiadomo. Gady w tym dinozaury dały początek równolegle liniom ptaków i ssaków. Same przeżyły do czasów dzisiejszych w mniejszych formach. W tym kotle życia sprzed milionów lat, maleńkie ryjówki, nocne, owadożerne bardzo płochliwe, w niektórych źródłach padlinożerne, mające czaszki i kręgosłupy po dinozaurach dały początek ssakom większym w tym człowiekowi. 

Na Gliblartarze jest taki skalny cypel i ponad sto jaskiń, od 2016 zamknięty dla turystów. Są tam czaszki neandertalczyków,  żyli tam 90.000 lat nad morzem tworząc społeczność, nagle zniknęli... Jeśli skierujemy tam rakiety, niczego się nie dowiemy, to samo dzieje się na  Ukrainie. Scytowie nie byli Słowianami...

 

 

 

Edytowane przez Somalija (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@Jacek_K Interesuje mnie człowiek, jego historia i tożsamość. Ludy iranskie, przez moment były na terenie naszego kraju. Na Ukrainie zostały po nich kurhany, dokładnie po Scytach. Oni byli niezwykle biegli w sztuce złotniczej... przecież to ciekawe... Aaa... Lucy to moja ulubienica, tam gdzie ją odkryto też jest dużo do znalezienia...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez Somalija (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
    • Spadają liście lekko spadają lirycznie spadam spiesznie i ja splatając dłonie w modlitwie. Falują moje włosy falują nieme słowa płonącym muśnięte zmierzchem... ...odradzam się od nowa. I biegnę w twoją stronę przenikam czas i przestrzeń pył z łez oprósza łąkę zroszoną ciepłym deszczem. Zza mgły dostrzegam cienie wciąż wyciągają ręce odchodząc w melancholii nim zniknę... ...spojrzę jeszcze...   Autor fotografii: Mirela Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...