Obraz lustra

[ccihyy]

Nie nazwę tego ciszą ,
Choćbym chciał,
Mimo, iż gwiazdy nocą błyszczą,
To tkwi wewnątrz niczym głaz,
Wśród fal, pozostaje niezmiennie.

 

W świetle ukrywa mnie słońca blask,
Okrywa niczym płaszcz
Pusta i sztuczna radość,
Choć jestem niczym łza,
Przejrzysty jak mgła, na wietrze,
Wśród fal, wciąż niezmiennie
Na niebie litery kreślę. 

 

Bez iskry nadziei, 
W mroku, w zawiłych ścieżkach, 
Gdzie kropel tysiące
Sączą historii pejzaże,
Choć ze mną, coś ci pokaże,
Chwyć tą jedną,
Która będzie Ci drogowskazem. 

 

Niezmiennym obrazem w wirze wydarzeń, 
Choć lustro już nierzeczywistym snem,
Nadal w ręku trzymam jego część,
By marzeniom oddać cząstkę, 
Która jest niczym pieśń,
Choć słyszysz jej głos,
Wciąż nie wiesz gdzie jest.