Zgłoś

@Annna2   Fascynujące połączenie zmysłowości z biblijną symboliką. Obraz Pigmaliona i złotego cielca przypomina, jak łatwo zatracić się w tym, co doczesne. Świetne jest zakończenie - ta chęć odpokutowania w "szczelinach okien serc" - nadaje całemu wierszowi pokorny, niemal modlitewny ton. Świetny tekst! 

Jesteś piękna, tajemnicza i zmienna. Za twoją sprawą na przemian cieszę się i smucę. Mówisz zagadkami, a ja nie mogę się wysłowić. Przyjęłaś pozę niczym feniks. Twe palce to strzały. W lirycznej księdze spisuję czary. Biała czy czarna magia?      

@Wiechu J. K. dzięki:)

@Poet Ka Interesujące miniaturki.

@Alicja_Wysocka   Zawsze myślałam, że kołysanka ma wyciszać i dawać poczucie bezpieczeństwa. A tutaj mamy do czynienia z ironią - cisza nie jest kojąca, lecz „kłująca” i nieprzyjemna, nie daje o sobie zapomnieć. Ala  czuje się ignorowany nawet przez przedmioty codziennego użytku. Dla mnie to piękny, smutny wiersz, z wyznaniem na końcu zawodu i niespełnionego oczekiwania. Ale może on naprawi swój błąd i dotrą do Ali te słowa:    Świerszcz w kominie śni już błękity, a ja wciąż winien jestem Ci sny. Więc śpij spokojnie, nim świt Cię zbudzi, nim czajnik znowu zacznie swój śpiew. Dobranoc, Alu -w gąszczu tych złudzeń, pamiętaj proszę, że ja... Ciebie też.