Jaka prawda

[Starzec]

tych kilka chwil

w pamięci zapisanych

osnutych wierszem

niejedną łzą

 

nad ranem w snach

szukałem słów rozwianych

z płomieniem w sercu

pastelą barw

 

niejednej nocy

 

więc powiedz mi

a choćby jutro

mgławicą snów

boję się wstać zaraniem

u źródła być

w samo południe

wtopiony w ciebie

porannym wstaniem

i jednym gestem

tak pogubiony

a dreszczem chwili

porannej rosy

jestem na zawsze

tylko dla ciebie

nawet gdy chmury

nisko nad nami

 

więc powiedz mi

szepnij do ucha

i wysusz łzy

podszyte bladym strachem

 

specjalnie dla ciebie

 

a może ty widzisz to inaczej

opowiedz mi

swoją prawdę

Edytowane 9 Maja 2022 przez Starzec (wyświetl historię edycji)

[A-typowa-b]

@Starzec napisałam co i jak, reszta na tak. Pozdrawiam.

[Starzec]

Dziękuję za wizytę i pozdrawiam :)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... chyba warto mówić sobie nawzajem, prawdę.

Romantyczna treść, jak dobrze, że tacy ludzie jeszcze kręcą się po świecie.

Miłego dnia.

[Starzec]

@Nata_Kruk Dziękuję za ciekawą analizę, muszę to przetrawić, bo jednak zmienia się trochę melodyjność tekstu :)

Pozdrawiam :)