4 braci wschodu

[Huber Winczewski]

Wyszli; czy to ludzie są czy skorupy?
Zbłąkana imitacja wolnej woli
wylewa się gdzieś spod groty Norylska
uśmierzona od bólu lękiem Syberii

Nieczuła Bałtyjska mowa noc woła,
najbliższa nam a dziką azją spod gwiazd,
otulona w karimatę, pustką
europejskich oczu mdłych krwawą duszą

Tej samej linii świata, blask Hiszpanii
i najstarszej ostęp mroku Europy,
gdzie z wież minaretu, śmierć śpiewają
Kijowa pustynne Derbentu stropy

Wreszcie jastrzębie oczy głębi wschodu;
ściągają się z wysp na polowanie
dzieci Ratmanowa, łupiąc swą godność
łupem niepoznanej im dotąd muszli [klozetowej]

Tak jest gdy warchoł, niegodny Nerona
Zapragnie swoje schody zdobić z głów
i patrzeć na ogień z oddali
Lejąc wodę swych ust na młyny wschodu

[Stary_Kredens]

Witaj , czytalam dwa Twoje utwory i uważam że styl jest wyszukany i zbyt kwiecisty , czuć w nich dawną poetykę,  nie wiem czy teraz taka moda ,ale już kolejny poeta z takim językiem poezji , niestety według mnie bardzo przerysowanym,  ale może innym to się podoba,  można przecież prościej bez tego przeladowania środków literackich , to tak jakbyś do potrawy , czyli do tego co chcesz przekazać, wrzucił wszelkie możliwe przyprawy , a przynajmniej wiele i smak się zagubił 

Pozdrawiam kredens

[Huber Winczewski]

@Stary_Kredens  Z pewnością to nie moda. - raczej kontra do mody.

W dodatku dziękuję za opinię choć zmiana stylu będzie dla mnie trudna bo zawsze myślę szerokimi skojarzeniami.

Pozdrawiam Hubert. :)