Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Arras

Lidia Maria Concertina
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Lidia Maria Concertina

Lidia Maria Concertina

Opublikowano
Opublikowano

Nie zwierzam się Bogu z żadnych sekretów
Oboje chodzimy spać trochę za późno ...

 

Ciasno spleceni pod mocno przetartym prześcieradłem rozmawiamy o ... Bogu i polityce, o czasie, który wrzucił nas wszystkich do nowojorskich lepianek, downtownów w Myanmarze i  penthousów w Los Cabos

 

Siedzimy tam bawiąc się pętlą
Przejeżdża ostatni autobus ...
... ukręcamy ją na siebie

 

Stare patefony, mroczność grożąca światłu pryzmatem
I Wszechmogący Bóg wymachujący swoją łaskawością niczym maczugą nad światem

Połowa tego świata cierpi, a On się niezdarnie pyta, czy może jakoś pomóc
Może.
Może po prostu go dalej nie stwarzać.

 

Każda minuta jest nowym początkiem życia, znów musimy się adaptować i za chwilę coś łamie nam serce

Ja w pewnym momencie spojrzałam na zegarek - czas JEST.

 

Siennik z baldachimem. 
Kołdra z łabędzich piór i Diabeł w mycce.
Zwierza się ze wszystkich ... moich sekretów

Twarzą do ściany.

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Sylwester_Lasota
      Ulubianka

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Zazdraszczam :) I do tego "Pisane na kolanie". Ech... Pozdrawiam :)
    • viola arvensis
      Ulubianka

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      Ulubiłam sobie ciebie niechcący  jak się zdarza ulubić jedzonko, i choć wczoraj byłeś czarny duch nocny  dziś jaśniejesz od rana jak słonko.   Ulubiłam sobie ciebie przypadkiem  wpadłeś w ręce jak mały kwiatuszek, choć go miałam nadepnąć i odejść to od dzisiaj podlewać go muszę.   Ulubiłam sobie ciebie-wariactwo do lubienia to skora nie bywam, ale widać ktoś cię uszył na miarę no więc lubię i się czuję szczęśliwa.   Ulubiłam sobie ciebie na jutro  na pojutrze i na świata końcówkę, jeszcze nie wiesz, że gdy znikasz na krótko  to fundujesz mi ducha głodówkę.   Ulubilam sobie ciebie, cóż pocznę wpływu na to nijakiego już nie mam, niech no będzie tylko wreszcie owocnie ulubienie nie mija - tak  mniemam.   Czy ulubisz mnie trochę na chwilę ? Na dzień cały, na miesiąc, na wiecznosć? I zostawisz czas przeszły juz w tyle taką czuję zachłanną konieczność.     * z cyklu "Pisanie na kolanie".    
    • Migrena
      Róża i pergamin

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   doświadczenie kontemplacyjne     modlitwa przestaje być rozmową z bogiem a   staje się powolnym wymazywaniem granicy między oddechem a nieskończonoscią    róża jest tylko  śladem po   tym czego język już nie potrafi nazwać   Twój wiersz tak mocno we mnie zagrał bo jest w nim coś z mojego własnego widzenia świata   to echo brzmi we mnie teraz   świetny wiersz:)    
    • Migrena
      Chwała POWSTAŃCOM

      Przez Migrena · Opublikowano

      @andrew   chwała Powstańcom
    • Migrena
      Łączniczka

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97   Nika.   najstraszniejsze jest  to że historia nie zabija tu dziecka   od razu najpierw   odbiera mu niewinnosc i robi z niej narzędzie potem zszywa człowieka z powrotem w kształt przedmiotu jakby istnienie było tylko czymś co można rozpruć i ukryć w nim tajemnicę a potem przywrócić do milczenia   ta lalka na końcu nie jest już dzieckiem jest resztką człowieczenstwa   którego historia nie potrafi ocalić tylko zakonserwować      uff     bardzo mocny   intelektualnie cudowny   emocjonalnie przejmujący     Twój styl w służbie pamięci   czapki z głów Panowie i Panie tu się dzieje POEZJA      

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...