Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Miasto w małym państwie europejskim. Szpital

z oddziałem onkologicznym.

 

- Ale ciepły dzień, już jesień a takie słońce.

- No, super, aż się chce żyć.

- Siana powiedz, że fajny ten młody lekarz co nas rano badał.

 przyjemnie było być badaną.

- Co ty Petia gadasz? On fajny?

- No, a nie? Co mu brakuje?

- No jak to co? Przecież z obrączką, pewnie żonaty.

- To jak żonaty to nie może być fajny?

- Iiii... używany, brak mu potencjału. Poza tym stary dziad, ma

już pewnie ze dwadzieścia siedem albo może nawet

dwadzieścia osiem!

 

Dziewczyny spojrzały na siebie i zaczęły się śmiać.

 

- Całego świata i tak nie dostaniesz.

- Zawsze można się łudzić, że jednak coś, czego z wierzchu nie

widać, jednak mu brakuje.

- O czym myślisz?

 

Petia spojrzała na Sianę z chytrym uśmiechem.

 

- No wiesz.

- No nie wiem, brak mu kultury czy mało czuły? Może dzieci

nie lubi?

- Ty dobrze wiesz tylko głupa udajesz.

- To co w końcu masz na myśli?

- Natura rzadko daje wszystko, tym ładnym zawsze coś

brakuje.

 

Dziewczyny znowu się roześmiały. Petia i Siana siedziały na leżakach sporego szpitalnego tarasu. Obie były pacjentkami oddziału onkologicznego. Poznały się i zaprzyjaźniły, bo były w tym samym wieku i cierpiały na tę samą chorobę. Obie były po przeszczepach szpiku i u obu leczenie nie przyniosło zamierzonego rezultatu. Utrzymywano je w dobrej kondycji dzięki lekom, ale obie musiały regularnie co kilka tygodni być badane przez kilka dni w szpitalu. Ponieważ personel je już znał, to tak dobierano terminy badań aby mogły się razem spotykać. Petia i Siana lepiej znosiły pobyt w szpitalu i badania, będąc razem. Dzięki przyjmowaniu leków i regularnych badaniach, udawało się lekarzom na razie utrzymywać je w dobrej kondycji, jednak zdawano sobie sprawę, że  przyszłość dziewczyn jest niepewna. Na taras przyszła do nich ordynatorka oddziału.

 

- No panienki jak tam z wami?

- No coraz lepiej pani profesor, niedługo to chyba w ogóle nie

 będziemy musiały tu jeździć? Prawda???

- Gdyby udało mi się wyleczyć wszystkich pacjentów toby mi

oddział zamknięto, pomyślcie też o mojej przyszłości. A poza

tym, gdzie wam będzie lepiej niż tutaj, ze mną?

- Och tak, bardzo nam tu dobrze.

- No właśnie, słuchajcie, chciałabym porozmawiać z waszymi

 rodzicami, mam do nich ważną sprawę dotyczącą waszego

leczenia.

- Oj, to chyba źle z nami, coś nam się pogarsza?

- Nic takiego, będziecie zdrowe jak rybki tylko jeszcze trochę

to musi potrwać. Jeśli umiałybyście to tak skoordynować,

żeby wasze mamy przyszły do mnie na przykład jutro,

o godzinie trzeciej po południu, to byłabym wam wdzięczna,

bo nie musiałabym dwa razy powtarzać im tego, co mam im

do przekazania.

- Ok, podzwonimy i spróbujemy je umówić na jutro.

- Nie siedźcie tu za długo, opalanie męczy i może wam wiatr

 zaszkodzić, a ja muszę was mieć w jak najlepszej formie.

A i jeszcze jedno, nasz nowy pan doktor którego rano

Poznałyście, jest już żonaty.

 

Obie dziewczyny się roześmiały.

 

 

Nazajutrz o godzinie 15.

 

- Dobrze, że panie przyszły.

 

Lekarka zwróciła się do matek obu dziewczyn. Elena wystraszyła się nie na żarty, co takiego się wydarzyło, że ordynatorka chciała z nimi pilnie rozmawiać.

 

- Porozmawiam z wami razem ponieważ obie dziewczyny

chorują na to samo i są leczone podobnie. Chodzi o to, że te

leki które teraz Siana i Petia przyjmują, nie gwarantują

wyleczenia. Rokowania są niepewne a stan obu dziewcząt

może pogorszyć się z dnia na dzień. Zresztą rozmawiałyśmy

już o tym nie raz i panie dobrze wiecie jak wygląda sytuacja.

W związku z tym chciałam panie poinformować, że na rynku

pojawił się nowy, eksperymentalny jeszcze lek, jednego

 ze znanych koncernów farmaceutycznych. Lek jest już

stosowany w wiodących klinikach onkologicznych na świecie

i wyniki badań z nim związanych są bardzo obiecujące. Ten

lek byłby idealny do włączenia go do leczenia obu dziewczyn.

Zaprosiłam panie razem, bo nie chciałabym być posądzona

o lobbing farmaceutyków. Ten lek naprawdę wydaje się

skuteczniejszy, znacznie lepszy od tego, co podajemy

dziewczynom do tej pory. Jednak problem polega na tym,

 że jest bardzo drogi i nie jest na razie refundowany.

W naszym kraju nie przeprowadzono jeszcze szczegółowych

badań tego specyfiku i można go stosować tylko wtedy, jeśli

klinika zakupi go u producenta. Nie są u nas na razie

prowadzone żadne programy badawcze, dzięki którym

można by dostać ten lek za darmo albo dostać zwrot zakupu

od państwa.

- Ile kosztuje?

- To zastrzyki które podaje się raz na tydzień. Trzeba kupić

minimum kurację jednomiesięczną czyli cztery zastrzyki

i wtedy cena takiej jednomiesięcznej kuracji wynosi

1800€. Można również zakupić od razu całą kurację, którą

producent przewidział do stosowania, czyli dawkę na dziesięć

miesięcy i wtedy można ją kupić za 15000 czyli

 taniej. Ja rozumiem, że to bardzo drogo i chciałabym

żebyście panie spokojnie przemyślały czy macie za co kupić

tak drogi lek. Ja niestety nie jestem w stanie wam pomóc na

razie w żaden sposób. Gdybyście panie się zdecydowały to

proszę dać mi znać, bo tylko nasza klinika może go tutaj

zamówić. Nie możecie same kupować tego leku, bo go u nas

nie podamy. Wymaga specjalnego przechowywania, czyli po

prostu musi być cały czas w lodówce i przesłany przez

producenta w określony sposób.

 

Siana pochodziła z zamożnej rodziny i matka Siany od razu zadeklarowała, że chce kupić dla córki całą kurację i nie ma się nad czym zastanawiać. Elena poprosiła, aby zamówić kurację na miesiąc, a potem zobaczy, jak będzie dalej.

 

 

 

 Dwa dni później, nadal w szpitalu.

 

Petia znudzona siedziała w świetlicy na oddziale szpitalnym i oglądała telewizor. Z obojętnością wpatrywała się w ekran, będąc myślami zupełnie gdzie indziej. Martwiła się bardzo tym, co powiedziała jej matka na temat nowych leków. Wiedziała, że mama i tak wydała już dużo pieniędzy na jej leczenie i że na kolejne, bardzo duże wydatki jej nie stać. Jednocześnie wiedziała, że ona zrobi wszystko żeby ją ratować. Zaczęto nadawać wiadomości. Petię wybudził z telewizyjnego letargu przejęty głos prezenterki i zaczęła z uwagą przysłuchiwać się podawanym wiadomościom.

 

- Siana, chodź no prędko, posłuchaj co oni gadają o Albanii.

- Co, co? Co się dzieje?

 

Dziewczyny zamilkły wpatrzone w telewizor.

 

                       *****

 

Miejsce główne. Miasteczko w górach Albanii. Dziesięć dni po błysku. Zakład pogrzebowy.

 

- I co?

- Drogi szefie, nie ma.

- Jak ku..a nie ma!?

- No nie ma i dziękuję panu.

- Sprawdzałeś wszędzie?

- Sprawdzałem wszędzie, dzwoniłem do szpitala i na policję,

 sprawdzałem telefon firmowy i swój prywatny, nie ma, ciągle

nie ma denata.

- Ramiz to niemożliwe, ktoś kradnie nam nieboszczyków.

- Stawiam na sycylijską mafię, pewnie przylatują w nocy

helikopterami i wywożą nam denatów.

- Nie rób sobie żartów, głód zagląda nam w oczy, przecież to

dramat, nie dostaniesz wypłaty w tym miesiącu.

- O sorry, szef, ja tu tylko pracuję, mam umowę, codziennie

melduję się w robocie i muszę mieć za to zapłacone a relacje

z klientami, czyli relationships to sprawa kierownictwa firmy,

czyli drogi szefie twoja, ja się tam nie wtrącam.

- Ramiz w tym miasteczku żyje 15 tys. ludzi. Statystycznie

człowiek żyje około 25 tysięcy dni, czyli statystycznie co

drugi dzień musi tu ktoś umrzeć albo inaczej w tygodniu

mamy prawie zawsze dwóch lub trzech nieboszczyków. Tą

firmę prowadził mój dziadek i mój ojciec i ja i zawsze tak

było. Nie zdarzyło się nigdy, żeby przez dwa tygodnie tutaj

nikt nie umarł!

- Szef co mam ci powiedzieć? Skomentuję to w ten sposób,

jeśli żona piekarza zdradza go regularnie dwa razy

w miesiącu, a żona fryzjera jest mu wierna, to statystycznie,

w ujęciu miesięcznym, obie są dziwkami. Krzywa Gausa

zamiast w kształt dzwonu ułożyła ci się w taki sposób.

 

Ramiz pokazał środkowy palec.

 

- Ale chyba mam rozwiązanie aby ratować biznes.

- Jakie?

- Zabijemy moją starą.

- Hmm? Pomysł drogi Ramizie całkiem dobry, ale trzeba go

doprecyzować, nie twoją tylko moją.

- O nie drogi szefie, to ja pierwszy wpadłem na ten pomysł!

- Ok, załatwimy obie, profit będzie podwójny i biznes jakoś

przetrwa.

- Szefie, no tak, ale to przecież żaden zysk. Sami będziemy

 musieli sobie za nie zapłacić.

 

Na twarzach obu pojawiły się banany znacznie przekraczające krzywizną dopuszczalne normy unii europejskiej. W końcu obaj dobrze się rozumieli. Często razem żartowali. Relacje szef i podwładny były tylko formalne, obaj razem pracowali wykonując wspólnie tą ciężką i niewdzięczną pracę. Do tej roboty było tylko ich dwóch

w tym małym miasteczku. Wiedzieli o tym i tak naprawdę byli przyjaciółmi.

 

 

                                                                                                                              

Szpital w miasteczku w tym samym czasie.

 

Ordynator z dwójką młodych lekarzy, przeprowadził obchód

i wrócił z nimi do pokoju lekarskiego.

 

- Co na to wszystko powiecie?

- Noooo, szefie jesteśmy coraz lepsi, gdzie popatrzeć tam

regres choroby.

- Nie wydaje wam się to dziwne?

- Hmm? Czy ja wiem, w końcu szpital jest po to żeby leczyć

ludzi, więc co w tym dziwnego, że zdrowieją?

- Dobrześ to młody kolego ujął, szpital jest po to żeby ludzi

leczyć, ale to nie znaczy, że wszystkich trzeba wyleczyć.

Choroby wyleczalne powinny być wyleczone, ale choroby

nieuleczalne powinny postępować i w końcu powodować

zejście nawet najbardziej prawidłowo leczonego pacjenta.

O tym wie każdy lekarz. To principia naszej pracy.

Powiedziałbym nawet, że podstawa naszego autorytetu.

A u nas co? Nam wszyscy zdrowieją. Nawet babcia

 z onkologii, ta z niebieskim różańcem, dla której już kazałem

 trumnę grabarzom szykować, została przeniesiona na salę

ogólną i siedzi teraz z innymi pacjentami, radośnie

opowiadając im historię swojego długiego życia. A jaka się

żywotna zrobiła, miała takiego Alzheimera, że trudno było

z nią o kontakt, a dzisiaj słyszałem jak wymieniała z imienia

i nazwiska wszystkich, z którymi do podstawówki chodziła.

A jaki ma apetyt. Zawieźliście ją na tomografię?

- Tak, są już wyniki.

- Patrzcie, po guzach wielkości śliwki zostały ślady wielkości

główki od szpilki, gdybym nie wiedział gdzie mam ich szukać

to pewnie bym je przeoczył.

- I jeszcze jedno panie ordynatorze. Uczył nas pan, że

u pacjentów zamożniejszych leczenie zawsze powinno być

dłuższe, a u nas wszyscy szybko zdrowieją, nawet ci

najbogatsi.

- Ty se młody tu żartów nie rób i mnie nie wkurzaj, przecież

właśnie o tym mówię, wszystkim się poprawia i to nie jest

chwilowa poprawa stanu zdrowia, gdzie popatrzeć tam

całkowite wyleczenie, a właściwie uzdrowienie, naprawdę

dziwne. Za niedługo nie będziemy mieli kogo leczyć.

Przynajmniej od tygodnia nie przyjęliśmy nikogo nowego,

nawet ja się lepiej czuję.

- Dobrze że anestezjolog miał dyżur w innym szpitalu, bo

byśmy niepotrzebnie operowali pacjentów.

- Tymi pacjentami z onkologii, których wozimy na

naświetlania już zaczęto się interesować, miałem dzisiaj dwa

telefony, pytano mnie czy prowadzimy jakiś program

eksperymentalny z nowymi lekami.

 Przestańcie ich wozić w ogóle i tak wszyscy zdrowieją. Macie

jakieś pomysły co się u nas zmieniło, że nagle mamy takie

dobre wyniki? No bo chyba wszyscy rozumiemy, że to nie

nasze leki. Co mam im mówić?

 

Po dłuższej chwili ciszy:

 

- Słyszałem, że te starsze pacjentki spod czwórki mówiły do

 siebie szeptem, że to przez ten błysk dziesięć dni temu.

 

 

.....................

 

Dotyk Amani, Tajemnica Pluszowego Misia, Spisek Duchów       .........   www. Ebookowo.pl

Opublikowano

@Gosława Dzieki. Fajnie ze ci sie podoba. Nie ma tu żadnego świetnego pióra. Jestem amatorem a do tego jest to pierwsze opowiadanie jakie w życiu napisałem. Warsztat jest kiepski, mnóstwo powtórzeń, zbyt dużo imion własnych zamiast zaimków i wiele innych błędów. Od tego czasu (dotyk amani 3 lata temu) napisałem kilka innych opowiadań i warsztat jest trochę lepszy. Ale to zawsze będzie amatorszczyzna, co mi w niczym nie przeszkadza

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • Jestem Bogiem jak w Biblii Jezusa słowa zapisane jak o każdym tak Syn mówi 

      nie na podobieństwo nawet Stwórcy Ojca

      ale każdy z nas to Bóg 

      jak zrozumieć Boga którego wolna wola doprowadza do tego co jako zło 

      powoduje w innych niskie wibracje gdzie karmieni strachem czują nieszczęście i nie dla nich parkiet i taniec przy piosence Pharella gdzie padają wersy o tym że czuje się happy

      choć nje powinien

      a powinno być że każdy żyje happy i nie musi czuć że gdzieś tam jest ktoś kto cierpi na szczęścia brak 

      kto wśród bólu jak woj na trwa jak strach czuje dusza ta 

      i łza jak krew serca płynie po policzku z oka co w zrenicach chowa lustro które odbija duszę 

      poranioną myślą słowem czynem

      za czyją winę 

      cierpi pod ostrzałem tych którzy życzą sobie by ich życie skończyć i zająć ich domy co płoną od bomb ich

      strach jest demoniczny 

      nieszczęście i cierpienie to karmi jak pożywienie demony w piekle które podpowiedziały pokaz sił tym którzy posyłają żołnierzy z hasłem gdzie przyszło im wierzyć że ci których zabiją wrogiem im i nieistotny jest ich byt na świecie tym 

      uczeni wojny od dziecka

      strzelamy się w komputerach 

      by w przyszłości w tych samych rękach co trzymają pada kontroler trzymać broń i palcem swojem nacisnąć spust i nabojem pozbawić życia terrorystą nazwanego dziecka które ginie za wcześnie jak Jezus umarł zbyt młodo przecież mógł nas nauczyć tak wiele jeszcze ale opętani melodią demonicznych instrumentów tańczą chęcią posiadania choćby kłamstwem wobec prawdy 

      Prawda to jedno z imion Boga

      Prawda to słowa myśli czyny z którymi i tak ostatecznie idzie nam iść ramię w ramię jak za pań brat

      Ukrywają prawdę ale Prawda jest taka 

      jak karma jak waga sądu ostatecznego 

      zawsze dopadnie 

      każdego 

      i ja kłamię i ja ukrywam prawdę i o sobie to fakt i fakt ten jedt dla mnje ciężarem 

       

      kim Jestem pytałem konczac

      kończąc wiersze

      sugerując 

      wcześniej 

      swą boskość 

      o nieszczęście me jestem 

      tylko sobą 

      osobą omylną

      coś mi się pomyliło jak wszystko

      jak 

      piąta 

      klepka którą gdzieś wystrzeliło i wszystko na odwrót 

      kłamcą jestem który w krzywym zwierciadle widział wszystko na opak i jego prawdę czyli to co przyszło mu mówić należy po.prostu przewrócić na drugą stronę 

      dna

      bagno wciągające jak topię pustyni piach w ich łzach 

      nie mówią chapeubas tylko czapki z głów 

      czyli nie ukrywajmy prawdy o tobie mówią mi że czas przestać twarz chować pod cieniem daszku bejsbolowki który na głowie jak ozdoba a tak naprawdę jako zakrycie się przed światem co ma do ukrycia pod każdą z tych czapek

      kim jest

      po prawej Lucyfer siedzi mnie 

      odbicie piekła przyszło na świat 

      spowiedź tylko gdy uzywka z kieliszka uderza w popalone styki jak diagnoza którą przyszło mi dostać dokładnie w tych słowach 

      mówią mi czapki z głów 

      a ja wierzę że to znaczy chap3ibas jako wyraz uzna nia

      przekora doprowadza mnie że moja osoba skromna jest przecie

      i rzucam wersem że 

      mówią mi chapeubas a ja tylko pluje krwią w piach 

      o jakie omylne moje wyobrażenie o sobie 

      jestem Bogiem to odwrotnie jestem diabłem 

      kłamię z nut i tyle wspólnego mojego z tym czym cud muzyki jest 

      nie mówią mi cześć 

      zwyczajny chory na umyśle 

      a to nie filmy fanstastyczno naukowe 

      tylko technologie wojskowe i tajne 

      teorie spiskowe jedna za drugą okazują się faktem 

      wkładają w głowę cudze głosy 

      w ramach terapii czy kary czy innego zamiaru a tu sprawiaju już żebym przejrzał.na oczy jaki ze mnie "cud" i chuj i cham przedstawiają mi siebie choć nie tak by pierwszy rzut oka 

      mi pozwolił w tych słowach dostrzec siebie a przedstawienie mnie w innych osobach pozwala mi zrozumieć czemu takich się nkenawidzi i czemu się nie współczuję 

      padają mocne słowa wobec aktorów gdzje to czasów przeszlych osoba osoby które orzyszlo mi znać tam

      popełniają moje grzechy a ja tego nje widzę tylkk wierzę w co mam na pierwszy plan

      ale sztuka jest taka że za mgłą po domyslach

      domysłach uderzy prawda 

      po czasie po długich 

      czasach

      przyszło mi zrozumieć 

      że 

      to co czułem 

      do postaci to do siebie kieruje bo to jatam przecież to w mojej głowie 

      to moje myśli czyny grzechy które słowem jak kat biczem z nienawiścią obrzydzają życie i 

      kim jestem 

      dzisiej wiem gdzie nienawiść we mnie gdzie krzyk i cham to ja tam

      ominiesz mnie zrozumiem

      bólem potraktowałem i hańba życie 

      kim jestem 

      nienawidzieć mnie 

      jak zło i grzech który sprowadza mnie 

       

      kończę więc wiedz że 

      Prawda i kłamstwo nie ma nic po środku 

      ale to prawda waży na końcu 

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • A psik, i kis - pa.    
    • Jestem Bogiem jak w Biblii Jezusa słowa zapisane jak o każdym tak Syn mówi  nie na podobieństwo nawet Stwórcy Ojca ale każdy z nas to Bóg  jak zrozumieć Boga którego wolna wola doprowadza do tego co jako zło  powoduje w innych niskie wibracje gdzie karmieni strachem czują nieszczęście i nie dla nich parkiet i taniec przy piosence Pharella gdzie padają wersy o tym że czuje się happy choć nje powinien a powinno być że każdy żyje happy i nie musi czuć że gdzieś tam jest ktoś kto cierpi na szczęścia brak  kto wśród bólu jak woj na trwa jak strach czuje dusza ta  i łza jak krew serca płynie po policzku z oka co w zrenicach chowa lustro które odbija duszę  poranioną myślą słowem czynem za czyją winę  cierpi pod ostrzałem tych którzy życzą sobie by ich życie skończyć i zająć ich domy co płoną od bomb ich strach jest demoniczny  nieszczęście i cierpienie to karmi jak pożywienie demony w piekle które podpowiedziały pokaz sił tym którzy posyłają żołnierzy z hasłem gdzie przyszło im wierzyć że ci których zabiją wrogiem im i nieistotny jest ich byt na świecie tym  uczeni wojny od dziecka strzelamy się w komputerach  by w przyszłości w tych samych rękach co trzymają pada kontroler trzymać broń i palcem swojem nacisnąć spust i nabojem pozbawić życia terrorystą nazwanego dziecka które ginie za wcześnie jak Jezus umarł zbyt młodo przecież mógł nas nauczyć tak wiele jeszcze ale opętani melodią demonicznych instrumentów tańczą chęcią posiadania choćby kłamstwem wobec prawdy  Prawda to jedno z imion Boga Prawda to słowa myśli czyny z którymi i tak ostatecznie idzie nam iść ramię w ramię jak za pań brat Ukrywają prawdę ale Prawda jest taka  jak karma jak waga sądu ostatecznego  zawsze dopadnie  każdego  i ja kłamię i ja ukrywam prawdę i o sobie to fakt i fakt ten jedt dla mnje ciężarem    kim Jestem pytałem konczac kończąc wiersze sugerując  wcześniej  swą boskość  o nieszczęście me jestem  tylko sobą  osobą omylną coś mi się pomyliło jak wszystko jak  piąta  klepka którą gdzieś wystrzeliło i wszystko na odwrót  kłamcą jestem który w krzywym zwierciadle widział wszystko na opak i jego prawdę czyli to co przyszło mu mówić należy po.prostu przewrócić na drugą stronę  dna bagno wciągające jak topię pustyni piach w ich łzach  nie mówią chapeubas tylko czapki z głów  czyli nie ukrywajmy prawdy o tobie mówią mi że czas przestać twarz chować pod cieniem daszku bejsbolowki który na głowie jak ozdoba a tak naprawdę jako zakrycie się przed światem co ma do ukrycia pod każdą z tych czapek kim jest po prawej Lucyfer siedzi mnie  odbicie piekła przyszło na świat  spowiedź tylko gdy uzywka z kieliszka uderza w popalone styki jak diagnoza którą przyszło mi dostać dokładnie w tych słowach  mówią mi czapki z głów  a ja wierzę że to znaczy chap3ibas jako wyraz uzna nia przekora doprowadza mnie że moja osoba skromna jest przecie i rzucam wersem że  mówią mi chapeubas a ja tylko pluje krwią w piach  o jakie omylne moje wyobrażenie o sobie  jestem Bogiem to odwrotnie jestem diabłem  kłamię z nut i tyle wspólnego mojego z tym czym cud muzyki jest  nie mówią mi cześć  zwyczajny chory na umyśle  a to nie filmy fanstastyczno naukowe  tylko technologie wojskowe i tajne  teorie spiskowe jedna za drugą okazują się faktem  wkładają w głowę cudze głosy  w ramach terapii czy kary czy innego zamiaru a tu sprawiaju już żebym przejrzał.na oczy jaki ze mnie "cud" i chuj i cham przedstawiają mi siebie choć nie tak by pierwszy rzut oka  mi pozwolił w tych słowach dostrzec siebie a przedstawienie mnie w innych osobach pozwala mi zrozumieć czemu takich się nkenawidzi i czemu się nie współczuję  padają mocne słowa wobec aktorów gdzje to czasów przeszlych osoba osoby które orzyszlo mi znać tam popełniają moje grzechy a ja tego nje widzę tylkk wierzę w co mam na pierwszy plan ale sztuka jest taka że za mgłą po domyslach domysłach uderzy prawda  po czasie po długich  czasach przyszło mi zrozumieć  że  to co czułem  do postaci to do siebie kieruje bo to jatam przecież to w mojej głowie  to moje myśli czyny grzechy które słowem jak kat biczem z nienawiścią obrzydzają życie i  kim jestem  dzisiej wiem gdzie nienawiść we mnie gdzie krzyk i cham to ja tam ominiesz mnie zrozumiem bólem potraktowałem i hańba życie  kim jestem  nienawidzieć mnie  jak zło i grzech który sprowadza mnie    kończę więc wiedz że  Prawda i kłamstwo nie ma nic po środku  ale to prawda waży na końcu   
    • tona nieważkości   śnię ciała w podrzutach ciężkie w nieważkości  walka mi się śni  upiorna z bliską osobą która odeszła tam   dalsza część prześniona telefon z zaświatow skandowane coś w emocjach  rano dowiaduję się że sąsiad zginął w wypadku   wczoraj bliska o jasnowidzu przez telefon do mnie z dalekiej północy o krwawych śladach tamtego stulecia   o tajnych aktach i że teraz lżej ja że mroczniej nigdy dotąd poróżnione w samych podstawach obcy idole na cokołach może to zwiastun starości   podłożony przez bociana  przy starej furtce  spóźnieni przebierańcy  zabłąkani pomiędzy  świętem a świętem
    • @Charismafilos – nie raz już się na tym forum ścięłam o to, że poezja nie kłóci się ze ścisłością, ale formy poetyckiej nie zprojektujesz po "inżyniersku"; miałam na myśli wypraktykowanie założeń (na moje wyczucie 2 × 2 wymusza uproszczenia).
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...