Inne spojrzenie, część 25

[Corleone 11]

   - I za chwilę - kapitan Nemo rozpoczął opowieść - go wam zaprezentuję. 

   Podeszli po złotoszarym piasku do linii brzegu, obmywanej przez drobniutkie fale. Brat dziesiętnika objął wzrokiem wodną połać, zdjął sandały i zanurzył w niej stopy. 

   - Inna niż ta wokół Sycylii - powiedział powoli - i inna niż u wybrzeża Judei. 

   - Inna - zgodził się kapitan - chociaż wciąż jest to woda. 

   - Jak się dostaniemy ad navem vestram, do waszego statku? - zapytał drugi z legionistów. Swoim zwyczajem zapatrzył się i zamyślił, spoglądając wprawdzie na przycumowaną w pobliżu łódkę, lecz jakby jej nie widząc. 

   - Przecież przed chwilą spojrzałeś na łódź - dziesiętnik nie omieszkał lekko zeń zadrwić. 

   - A, tak... no, to cały ja - zmieszany żołnierz popatrzył na kapitana. Ale w jego wzroku dostrzegł zrozumienie. Zamiast spodziewanej ironii.  

   - Właśnie: dostaniemy się tam łodzią - dowódca Nautilusa wskazał wyciągnięty na piasek kształt, spoczywający kilkanaście metrów od nich. - Tą właśnie, lekką i nietonącą* - dodał.

   - Powiosłujemy wszyscy, będzie szybciej i wygodniej - zdecydował kapitan, rozdając wiosła. - Tam, panowie legioniści - pierwszy raz skorzystał z używanego przez nich samookreślenia, wskazując kołyszący się miarowo statek.

   - Dziwny on jakiś... - z niejakim niepokojem spojrzał żołnierz, często zatrzymujący się przy swoich myślach. Na szczęście dla siebie nie czynił już tego w walce, nauczony jednym i drugim doświadczeniem. Gdy życie uratował mu walczący tuż przy nim legionista, sam niemal tracąc swoje. Ni stąd, ni zowąd przypomniał sobie tamte gniew i przekleństwa. - Dziwny... takiego jeszcze nie widziałem.

   - Twoi towarzysze też nie widzieli - dopowiedział wiosłujący obok niego kapitan. - I prawdę mówiąc, poza mną, moją załogą, profesorem Aronnaxem i jego przyjaciółmi mało kto widział.

   Przez dobrych rozmówca kapitana wiosłował w milczeniu. Jego współtowarzysze również się nie odzywali.

   - Tak więc dopłynęliśmy - przerwał ciszę kapitana Nemo, moment później przywołując jednego z podwładnych, aby zrzucił im drabinkę sznurową.

   - Idźcie za mną - polecił, gdy wszyscy czterej znaleźli się na statku, a dwóch marynarzy wciągnęło łódź na górę i umieściło ją w specjalnym zagłębieniu, przykrywając ją fragmentem pokładu.**

   - To ma na celu, aby wystając nie przeszkadzała w pływaniu - wyjaśnił kapitan Nemo, widząc zdziwione żołnierskie spojrzenia.

   - Ale jak to? - jeden z legionistów, w oczywisty sposób wiadomo który, uzewnętrznił zaciekawienie.

   - Bo jest to niezwykły statek w waszym rozumieniu hoc verbum, tego słowa. Mogący zanurzyć się et navigare, i żeglować - a właściwie natare, pływać - pod powierzchnią wody. Wasze statki tego nie potrafią.

   - Ale potrafiłyby - ciągnął dalej kapitan, korzystając z ich milczącego zdziwienia - gdyby budować je w odpowiedni sposób.

   -A jak to możliwe? - tym razem brat dziesiętnika, pasjonat technologii, powtórzył pytanie towarzysza ex legione, z legionu. 

   - Byłoby to możliwe, gdyby konstruować je ze stali. To materiał podobny do tego, z którego wykuwacie wasze miecze. I gdyby, co ważniejsze, projektować je w nieco inny sposób. Z przeznaczeniem do pływania pod wodą właśnie - wyjaśniał dalej kapitan Nemo.

   - Zresztą zobaczycie sami - zakończył.

   - Ale jak to?? - zaciekawiony coraz bardziej, ale i coraz bardziej przestraszony żołnierz stawał się coraz bledszy. - Czy to znaczy, że nos natabimus sub aqua, popłyniemy pod wodą? Znaczy, w głębinie?? Ale tam monstra sunt, są potwory! - wykrzyknął. - Non possumus, nie możemy! - odwrócił się, chcąc wybiec na pokład.

   - Ależ spokojnie, nos possumus. Możemy - kapitan przytrzymał go silnie za ramię. - Na tym statku - dodał uspokajającym tonem, wciąż trzymając w uścisku ramię legionisty - naprawdę niczego nie potrzebujecie się obawiać.

   Z mebla, który żołnierzom wyglądał na nietypowy stół, dowódca Nautilusa wziął rulon papieru. Rozwiązał trzymający go w zwinięciu jedwabny sznurek i rozwinął, przyciskając rogi połyskliwymi kamieniami.    - Widać służą specjalnie do tego celu - pomyślał znów zamyślony legionista.

   - Tak, do tego - kapitan Nemo odgadł jego myśli. - To kawałki minerałów wydobyte z głębin waszego Mare Internum, Wewnętrznego Morza. Dokładnie mówiąc - tu dodatkowo zadziwił słuchaczy - z podwodnych jaskiń pod Sycylią właśnie.

   - Oto są*** - wskazał rysunek gestem pełnym zdecydowania, by pozyskać całą uwagę słuchaczy - szczegółowe dane statku, którym**** popłyniecie. 

Cdn.

 

Pisałem nad brzegiem Morza Czerwonego, 

Hurghada, 08.04.2022 

 

* Użyte w tym zdaniu dwa ostatnie słowa są cytatem z "20000 mil podmorskiej żeglugi" Juliusza Verne'a.

** Ten techniczny szczegół również zaczerpnąłem ze wspomnianej powieści.

*** i **** - zaznaczone wyrazy są początkiem rozmowy kapitana Nemo z profesorem Aronnaxem, gdy ów pierwszy zaczął rozmówcy przedstawiać techniczne plany swojego dzieła.  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.  

 

 

 

   

Edytowane 8 Kwietnia 2022 przez Corleone 11
Poprawienie literówek (wyświetl historię edycji)

[Somalija]

@Corleone 11 Pięknie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... morze Czerwone Ci służy...

[Corleone 11]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, Ago .  Jest mi naprawdę miło . 

Dobrej Soboty

Wiesławie, dzięki Ci bardzo za czytanie . Wkrótce, jak myślę, zamieszczę kolejny rozdział.

Dobrego weekendu  

[Somalija]

@Corleone 11 Sobota przyjemna, wyjęłam ostatnie mrożone owoce, będzie uczta

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Edytowane 9 Kwietnia 2022 przez Somalija (wyświetl historię edycji)

[Corleone 11]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chcesz przez to powiedzieć, że napisane w Holandii rozdziały są gorsze?

Mm, dzięki Ci, dzięki. Prawdziwie owocowa uczta

Barwna i zdrowa  , smacznego-smacznego.

P.s. Ale to chyba miała być prywatna wiadomość...  

Edytowane 9 Kwietnia 2022 przez Corleone 11 (wyświetl historię edycji)

[Somalija]

@Corleone 11 Tak, a skoro tu wylądowała to dopiszę tylko szybko, że pod jabłkami były jeszcze śliwki

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.

[Corleone 11]

@Marcin_

   Intencja, że chciałeś zostawić wspomniane polubienia, oczywiście też się liczy

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. Cieszę się, że lubisz "takie klimaty". Dzięki wielkie za zachętę i ponownie za obecność i czytanie . 

 

 Serdeczne pozdrowienia