Brawurowy wierszyk pod intrygującym tytułem: Zapach kobiety

[Father Punguenty]

Jeszcze wiosenne wody lodem skute,

Jeszcze pisklęta śpią niewyklute,

Jeszcze wrony smętnie kraczą,

Jeszcze noce zimne się ślimaczą,

 

A przebudził się, gdzieś koło powały,

Z dawna niebyły zapach, ospały i już

Czuję go w kościach i cały sęk w tym,

Że w uchu układa się w ten oto rym:

 

Przydrożni poeci oraz wierszoklety,

Porzućcie pióra, zamknijcie kajety.

Zakończcie pisać liryki i bzdety, by

Poznać, czym wiosną pachną kobiety.

 

Pachną śnieżno-wiosenną przylaszczką,

Sasanką, szyszką, miłosną igraszką.

Czasem spoconą zza płotu sąsiadką,

Rozlaną balią oraz wczesną konwalią.

 

Nawet tej pani w ochach i achach,

Która was mija pięknie pachnie pacha.

Jej skóra zapachem wiosny wzbiera

Gdy nagie ciało sukienką przybiera

 

I ze śmiechem szczerym, radosnym,

Puści się przed się, poszukać wiosny.

A jeśli znajdzie się młodzieniec piękny,

Temu gotowa oddać swe wdzięki.  

 

Podczas gdy tobie, moja panno miła,

Wiosna już ciało suknią okryła, gdyż 

Pachniesz miła śmiechem perlistym,

Pomarańczą i marzeniem mglistym.

 

Poranną rosą i gęstym sitowiem oraz

Konikiem polnym cykającym w rowie.

Ukrytym za kominem świerszczem,

Gdy tulisz się, szepcząc rano - Jeszcze !

 

Gdy na liściu krople trącasz noskiem,

Pachniesz wtedy małym pierwiosnkiem.

I tysiącem rzeczy, o których nie powiem,

Bo niewiele zostało po nocy w głowie,

 

Kiedy w potrzebie wstałem za piersiówką,

Po ciemku w coś stuknąłem się główką.

Coś zapisałem, a że 'wyszłem' z wprawy,

Więc wiersz wyszedł lekko koślawy.

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

(wersja udźwiękowiona)

[Natuskaa]

Ja wiem, czy koślawy... mi się podoba. 

 

Pozdrawiam :)

[Father Punguenty]

Zdradzę ci sekret : teraz nawet mnie się podoba.