Wieczność

[Gość]

cokolwiek będzie - ja uwieczniony

zza szkła się miałem oczom przytrafiać

a wieczność moja - rzucona w ogień

żyje w nim tyle co fotografia

 

 

 

[jan_komułzykant]

bez urazy, ale skojarzyło mi się z pewnym sarkofagiem na Kremlu

i jego 'wypchaną' zawartością ;)

Pozdrawiam

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wypraszam sobie! xD

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wcale się nie dziwię i nie chciałbym być złym prorokiem,

ale już szykuje się nowa ;D

Przepraszam

[Konrad Koper]

@error_errosZa...

[Marek.zak1]

Zastanowiło mnie to. Fotografia to taki ogon, czy cień życia. Człowieka nie ma a fotografie wiszą i patrzą na nas. Podobnie jak ubrania w szafie po ich właścicielach po śmierci. 

[Sylwester_Lasota]

Czas ucieka, wieczność czeka i wszystko przemija, nawet najdłuższa żmija, ale póki co, żyjemy!

A propos zdjęć... poniżej zrzut ekranu zmojego telefonu

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Pozdrawiam :)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Co? xD

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:)))

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ciekawe spostrzeżenie. I bardzo inspirujące. Spalenie zdjęcia, które sztucznie trzymało przy życiu kogoś bliskiego. To niejako zadanie mu drugiej śmierci - tym razem nie "materialnej", a tej "wewnętrznej".

Moja babcia do dzisiaj trzyma w szafie ubrania dziadka, który nie żyje od prawie trzydziestu lat. Dziś już chyba sama nie wie, po co, a jednak nie potrafi ich wyrzucić. Może właśnie ma opory przed zadaniem mu tej drugiej śmierci.

"Za" - co? ;>

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak to odbieram, to podtrzymywanie, czy wspieranie pamięci. Dotyczy bliskich, bo fotografie czy przedmioty innych nie mają tego oddziaływania. Pozdrawiam