Przeszłość wraca

[Iza Marcinkowska]

Wewnątrz łzy zamknięty

Bumerang przeszłości

W ruch wprawiony

Wiruje wbrew grawitacji

 

Przestałby wreszcie przeklęty

Przestałby wreszcie szalony

 

Rozglądam się wokół siebie

Widzę pustkę aż po horyzont

Ludzkich serc

Ludzkich twarzy

Ludzkich myśli

 

Chcesz bym z tobą poszła

Ale dokąd mnie zaprowadzisz?

Gdzieś w nieznane?

Mam się bać nieznanej ścieżki?

 

Biegnie w nieskończoność

 

[[email protected]]

@Lenuszek09 Każda ścieżka gdzieś się kończy,

                            prześladuje jak pies gończy.
 

Pozdrawiam Lenko.