odjazdy dla powrotów

[dytko]

Stęsknione mrozy zabrały już stwardniałą ziemię
noce zabierają ciszę i rozjaśnione niezdarnie ciemności
poranki - senne marzenia, spocone koszmary
innym bezsenność wschodem słońca.

Ciebie nikt nie śmie mi zabrać,
Jedynie chwilę potrzymać za ręce
pokazać inne wschody i powietrze
nadwyrężyć język.

Powiedz, że wychodzisz tylko na chwile
po świeży chleb do piekarni
a ja koniecznie muszę być nakarmiony
urwaną piętką Twoimi rękami.

Nie potrzebuję łez i białej chustki na „do widzenia”
nim pomacham, drwić będziesz za plecami
chichotać tak po swojemu
wzruszać ramionami niesymetrycznie

Pozwolę Ci spacerować po moich rzęsach
w kępce włosów zasypiać
za łukiem, pod krzakiem brwi
chować się przed deszczem.

Nim zdążę wyłkać – do widzenia
zaprzesz dech mój na dzień dobry
A potem już tylko liście jesienne
kiedy wiosna nie zdążyła zapachnieć odjazdem –
- ona też potrafi zasnąć dla powrotów.

[Ania D.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podsumowując: ogólnie średnio, ale po kilku poprawkach może być naprawdę dobrze.Pozdrawiam i mam nadzieję, że Agata będzie o Tobie pamiętać.

[Jego Alter Ego]

piękny..zatkało mnie..

[Michał Ziemiak]

Ładny ale za bardzo przegadany - za duzo tu tych motywów odejścia - poskracać można by było tu i ówdzie - wtedy wg mnie będzie znacznie lepiej!
POZDRAWIAM!

[ot i anka]

...szczere,prawdziwe ...podoba mi sie, zreszta jak wiekszosc tego co piszesz. Nie rozumiem nigdy tego jak ktos czepia sie slowek, kiedy wiersze powinno(?)odbierac sie ...dusza(?)
ps. odpiszesz na maila?:)
pozdrawiam i mam nadzieje ze agata wroci szybko...