Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Zapadasz w sen, odpływasz na korabie,
Gwiazdy schodzą na ziemię,
Wdzierają się do środka marzeń twoich,
Są dla ciebie przewodnikami.

 

Strażnicy komfortu twojego snu,
Oddalają od ciebie wszelkie koszmary,
Którymi cię karmią niemal co dzień
Efekty uderzeń bayractarów.

 

Ech! Chciałbym, aby na przekór łzom
Miłość rozkwitła na stepie
Pośród lejów po bombie, w sercach dwóch
Rosyjskim i kozackim.

                        Warszawa, 19.03.2022  

 

Stars are going down

 

You fall asleep, going away by a ship,

The stars are going down on the earth,

They invade your dreams,

Being your guides.

 

The guardians of the comfort of your dreams,

They drive away of the nightmares,

You're feeden up with every day

With the effects of the bayractars.

 

Oh, I would like so much to 

In spite of the tears

There was love on the prairie

Amongst the bomb funnels, in two hearts

The Russian & the Cossaque's.

 

                                        Warsaw, 19.03.2022

 

*Inspiracja: Czterej pancerni i pies:)

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane przez michal1975-a (wyświetl historię edycji)
  • Wielebor zmienił(a) tytuł na GWIAZDY SCHODZĄ
Opublikowano

@michal1975-a Michale za dużo ich na niebie abym się im przypatrywał każdej z osobna, jest ich więcej niż nas. Nie lepiej postrzegać ludzi wokół siebie... w oddali, patrzeć jak dorastają, uczą się, kochają, starzeją i umierają w majestacie spełnienia. Nie będę liczył gwiazd bo trafię na swoją, Ty też nie licz. Na razie liczymy Ukraińców na stacjach kolejowych, zaludniają się każde wolne miejsca kwaterunku, ośrodki wypoczynkowe itp itd. Oznaka człowieczeństwa, ale zobaczymy do kiedy?

Miłego dnia.

  • Wielebor zmienił(a) tytuł na GWIAZDY SCHODZĄ*

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man wiedziałam że słusznie jest kochać granat ostatecznie głębokie piękno zamyka się w tym kolorze niebo nocą, morze nad którym stoję koszula po mężczyźnie, dobrze luźna 
    • @Magdalena Odmieniany przez Wszystkie przypadki Układany w scrabble Czytany z chmur Przesypywany Z ręki do ręki Na plaży Granatowego morza Za chwilę z liści Kłosów Spokojnej toni Jeziora
    • @Marek.zak1   Bardzo dzięuję!    Dziękuję za rozbudowany komentarz i za dobre słowo o moich wierszach.   Rozumiem Twoje przemyślenia, choć widzę ten wiersz trochę inaczej - nie jako oczekiwania wobec "facetów" czy "dziewczyn", ale jako pytanie o bliskość w ogóle. O to, czy potrafimy się spotkać w pełni - niezależnie od płci. Myślę, że subtelność i głębia nie są domeną jednej płci. Raczej - rzadkością u wszystkich ludzi. I może właśnie dlatego ten wiersz brzmi jak poszukiwanie. Ale wiem, że pewien pisarz twierdził, że konstrukcja mężczyzny jest prosta. Na pewno zna się na nich lepiej, niż kobieta. :) Pozdrawiam.  @Migrena   Bardzo dziękuję!    Twój komentarz sam jest wierszem.  "Milczenie pełne znaczeń" - tak właśnie chciałam, żeby ten wiersz brzmiał. Jak cisza, która mówi głośniej niż krzyk. "Mysli dojrzewają jak kwiaty w ciszy" - to piękna metafora. Ogród rzeczywiście był dla mnie miejscem, gdzie wszystko zaczyna się powoli, zanim zamieni się w żywioł. Dziękuję, że pozwoliłeś wierszowi odbić się echem w Twoim sercu. To największy zaszczyt dla każdego słowa.   Serdecznie pozdrawiam. :) @lena2_   Bardzo dziękuję!  Sprawiasz mi wielką radość. :)     Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Berenika97 @Migrena Jako Kolega po fachu, podobno w dzień poezji - akurat Was muszę ostrzec przed pisaniem za "dobrych" wierszy :)))
    • @vioara stelelor   Och, Twój komentarz mnie poruszył. To, że wiersz w Tobie rezonuje - to największy dar, jaki może dostać piszący. "Nie tylko tej drugiej osoby, ale przede wszystkim tego, co jej obecność w nas otwiera" - to zdanie samo w sobie jest kluczem do całego wiersza. Właśnie o to chodziło. O odwagę przyjęcia tego, co w nas budzi druga osoba. Nie uciekania przed własnymi strunami. "Ziarno zasiane w ziemi" - piękna metafora. Bliskość wymaga gleby, nie asfaltu. Wymaga kogoś, kto pozwoli wibracji zabrzmieć, nawet jeśli obudzi echo po latach ciszy.   Dziękuję za te słowa. Za to, że wróciłaś do wiersza. Za chusteczki.  I za to, że podzieliłaś się tym.    Serdecznie pozdrawiam.   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...