Poranne szczęście

[Anna Romanek]

w kącikach ust resztki uśmiechu
dostrajam się
kolorem ciszy
wniebowziętej przez wiatr
(wiosna)

paluchy zamaczam w miodzie, liżę słodycz
zapach kawy zaklinający węże

kot pręży się
też spragniony troski
tymczasem chlipie mleko staromodnie

czysto już z musu nakładam obowiązki
do wyjścia gotowe

w powietrzu miejskich gazów
chłonę zapach życia
na tempo wcale nie taki odrażający

na przystanku parę gołębi
zerkają ciekawie
we mnie już też wiosna

[ot i anka]

hehe, przeczytalam twoj komentarz u Jaj Jaj'a:) no to przeczytalam, ale na poezji zsie nie znam. Podoba mi sie kot i golebie, bo ja tez jak moge, to wpycham gdzie popadnie:) Wiersz całkiem miły, może za długi i nikomu się nie chce czytać?albo za długi bo jak ktoś przeczytta do konca to poczatku nie pamieta?:))

[Jay Jay Kapuściński]

no to tak:
1.(wiosna) - wykroić
2.'paluchy' zamień na palce bo źle się kojaży
3.'zaklinając węże' i 'kot pręży się' nieładnie to jeden nad drugim wygląda, przeczytaj na głos i pokombinuj trochę
4.'we mnie już też wiosna' to bym wykroił.

zarzuty wymieniłem powyżej, wiersz mi się podoba, zrób drobne poprawki i będzie bardzo dobry, nie musisz się koniecznie sugerować moimi radami, nie obrażę się ;)
pozdr.

[Anna Romanek]

Dzięki ,ot i anka, Jay.
Na forum dam po zmianie. Biorę pod uwagę Twoje uwagi Jay./Ania
Ps. Drugi już sobie z warsztatu pójdzie "do domku".Pozdrówka.