Prezent

[nnnn]

rozbił się liść o szybę
biegł tak szybko
pewnie coś go goniło

ześlizgnął się po szklanej tafli
wstrząs zielonego mózgu
powieki usnęły

przybyła rodzina
tak samo ospała
tak samo sina

ratowały go powietrzne przechodnie
resuscytacja przyniosła żadne korzyści

czas mijał – on się nie budził
zapłakali

liść leżał nieżywo
ręce i nogi niewładne
umysł - daleko
***
papieros przy wypisywaniu klepsydr
***
szyba zbita

[patrycha]

świetne!
Magia pojawia się między wierszami, dając czytelnikowi kuksańca w bok.
Brawo!

Bradzo mi sie podobało.
Ode mnie +++
pozdrawiam garstką uśmiechu

[nnnn]

dziękuję za wejścia :) ściskam

[stanislawa zak]

ale ten Ojej rzepiasty,

[nnnn]

no cóż, dla "Ojej'a" bez sensu... jego zdanie :) trzeba przyjąć, zapamiętać.