Wspomnienia - nie moje.

[A-typowa-b]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ubita tysiącami stóp przetrze

górski szlak, w mrocznej podróży na 

górę Karmelu. Blanik tuż obok orężem 

rycerzy dzielnych czeka, czuwa nad 

rozkwitem wszystkich dni, nocy.

 

Tymczasem wieki płyną bez 

zastanowienia, tną na odcinki 

różnej długości. Drzewa spoglądają, 

cięte ofiarnie wpadają do ognia.

 

Lecz kiedy jedno odrośnie trzy razy,

powstanie tak cudem dotknięte,

 czas cofnie ramy.

Wyda wojownika dla obrony

tego co Święte. Śmiech

współczesny zblednie, gdy co

zakryte, odkryte będzie.

 

Serbowie opowiadają o Marku,

wielkim wojowniku, co w górach

bałkańskich śpi, może obudził myśl.

Mknie między słowiańskimi ludami.

 

autor wiersza: a-b

autor zdjęcia: pexels-johannes-plenio-1114897

[Pan Ropuch]

Myślę sobie, że Matuszka Ziemia ma niejedną odpowiedź na naszą wątpliwą boskość i czynieniem jej sobie poddanej. Być może co z pewnością nie może zmieścić się w żadnej głowie katastrofalna asteroida nie musi być dziełem przypadku i zrządzenia losu. Ciała niebieskie są miliardami lat obecne i po raz kolejny być może nie są nieuporządkowane i potrafią na siebie całkiem skutecznie-zamierzenie(niechaotycznie) oddziaływać. 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

[A-typowa-b]

@Gosława, @Dag, @Pan Ropuch, @Anastazja Sokołowska, @Starzec, @Rolek, @huzarc, @anima_corpus

Dziękuję i pozdrawiam ciepło.

 

@Leszczym, @Marcin_ pozdrawiam z uśmiechem

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@Franek K jak miło że zajrzałeś , pozdrawiam. 

@[email protected] pozdrawiam czule ;)

@Łukasz Jasiński i tu też :)

 

Edytowane 3 Kwietnia 2022 przez A-typowa-b (wyświetl historię edycji)