Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

rozgniatam ramiona
o krawędź
poduszki
-to chwilowa
depresja

każde słowo
jak Cerber
ma trzy rzeczywiste
głowy
każde dno
kąsa zbyt mocno

zdejmuje
ramiączka wersów
-pornografia zmysłów

księżyc
drukuje cieniem
każdy ruch
-poczciwy Gutenberg

napinam mięśnie
to oddech zakreśla
wersyfikację

dotykiem piszę
na skórze
wiarygodną lirykę

niedocenionej poetki

Opublikowano

buuu, Luthien, daj sobie jeszcze trochę czasu;)
„poczciwy Gutenberg” mi nie pasuje - wiersz nie jest poczciwy i ten epitet zgrzyta
podoba mi się dwutorowość interpretacyjna, konsekwentnie prowadzona (tylko ten Gutenberg!!)
liryka faktycznie jest wiarygodna
pozdr

Opublikowano

rozgniatam ramiona
o poduszki
-to depresja

słowa wielokrotnie
pojmowane
a każde dno
zbyt głębokie

zdejmuje
ramiączka wersów
-werbalna pornografia

księżyc
drukuje cieniem
każdy ruch

napinam mięśnie
to oddech zakreśla
wersyfikację

dotykiem piszę
na skórze
wiarygodną lirykę
***
Koci Mix

moim zdaniem pod wierszem ;)
można jeszcze popracować

pozdrawiam

Opublikowano

witam:)

Jay Jay dziękuje za ciepłe słowa

vacker: jetsem przywiązana do Gutenberga:narazie musi zostac, jeśli ewentualnie więcej osób będzie na niego narzekać, dam sobie z nim spokoj (ps:poczciwy:ironia... :))

ehh, kocica też wycieła Gutenberga... Koci mix odsączony: bardziej lekkostrawny, ale narazie pozwól że nie będe nic zmieniac;0 poczekam na pozostałe opinie

Bardzo dziekuje za komentarze i rady:)Trzymajcie się cieplutko
Agata

Opublikowano

Ładnie, nawet bardzo. Znowu stawiamy na prostotę??:) I dobrze. Czyta się sam, słowa lecą ciurkiem. Wymyśliła sznowu świetne metafory i porównania. Mistrzostwo.
Dobrze dobrane słowa. np. krawędź, nadaje poduszce twardości.
Jakbyś rozdzieliła drugą strofkę byłoby lepiej.

Pozdrawiam niebiesko

Opublikowano

Witam!
Ja tam się przyłączam do komentarzy jak najbardziej pochwalnych. Wg mnie wiersz jest świetny, motywy Cerbera (jedno z moich ulubionych mitycznych stworzeń... i owczarek niemiecki mojego kumpla ;-)) i Gutenberga zaliczam na poczet osobnych plusów ;-) Dorzucam do ulubionych!
POZDRAWIAM!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Robert Witold Gorzkowski Polski bohater! Mój dziadek ze strony mojej matuli był ułanem Pilsudkiego. Cześć i chwała bohaterom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...