Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czy z kolegami czy w samotności

pije, bo musi bez przyjemności

a kiedy pije to wtedy nie je

klinem poprawia, kiedy trzeźwieje

 

łatwo określić status dla Bartka,

który zwykł mawiać, co mi tam ćwiartka

ja ją połykam za jednym łykiem

więc kim jest Bartek? ALKOHOLIKIEM!

 

Jaki jest status twojej mamusi?

Dziecko odpowie - pije, bo musi

tak mi tłumaczy każdego ranka

co mi tam ćwiartka, to tylko szklanka

 

pije codziennie, często od rana

i jest na rauszu lub całkiem pijana

a dla niej status jest ze słowniczka

bo kto tak pije? ALKOHOLICZKA!

Opublikowano

I znowu porażający, wiecznie aktualny temat, jak zwykle w lekkiej, przystępnej formie. Duży plus za wskazanie, że problem dotyczy w tym samym stopniu mężczyzn, jak i kobiet. Znakomity wiersz, który powinien wejść do szkolnych lektur . Wiem, że tak się nie stanie, i nadal uczniowie będą katowani bohaterami romantycznymi, o których dowiedzą się ze ściąg z netu, no może nie wszyscy, ale ponad 90%. 

Pozdrawiam 

Opublikowano

@Marek.zak1

Niczym Lenin wiecznie żywy

temat picia alkoholi

spostrzeżenia się wynosi

z domu prosto do przedszkoli

 

w podstawówce z klas ostatnich

już łykali i to nie raz

więc tym młodszym dają przykład

napij się też z nami teraz.

 

Przemysł ten od alkoholi

coraz bardziej nam rozkwita

bo pierwszeństwa palmę dzierży

wódka dawna okowita

 

dla mnie też nikt nie zabroni

tak jak inni dawać w szyję

nawet żona, gdy z umiarem

chętnie ze mną się napije.

 

Pozdrawiam :)))

HJ

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • a potem zgasło światło w ciszy świecy siedzieliśmy w jedynym jasnym oknie   w końcu nastała ciemność westchnęła i zasnęła   żółty pies ujada z powagą po drugiej stronie księżyca jest kilka ciekawskich osób   wiosna drukuje się w 3D replay zielony pies szczeka ale z honorem  
    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Narracje bohaterek były dla mnie w sposób zrozumiały trudniejsze do napisania. Ale będą sie pojawiać w dalszej części poematu.     Słuchaj mych szeptów. To echo zmarłych woła. Nie budź mnie teraz.   Pozdrawiam
    • Kaktus jak każda roślina też może umrzeć od zaniedbania Zapomniany odłożony odrzucony   Listek po listku odpada ziemia wysycha powoli traci swą barwę i urok   Myślisz, że da sobie radę w końcu taki jest silny może wszystko wytrzymać   Aż w końcu umiera całkiem przez ciągłe odkładanie najprostszych potrzeb nawet
    • "Zacisze ciszy"   Uwielbiam ciszę i każdą z nich słyszę. „Ciszy się nie słyszy” – ktoś powie – „oprzytomnij!” A śpiew ptaków, który ciszę kołysze? Jak się niesie w cichej, pełnej symfonii.   Z wszystkich cisz najczulsza jest wieczorna, gdy zmierzch nadchodzi i dzień do snu się układa. Cichość dnia staje się wtedy pokorna i wolniutko w ciszę nocną zapada.   Ciszę gwiazd błyskotliwych słyszę, jak w czerni snuje się, cicho szumiąc. Tę tak daleką słyszę – czarną ciszę, w otchłani kosmosu jej nasłuchując.   Najbrzydszą ciszę wojen i głodu słyszę, i myśli tych, którzy głusi są z wyboru. Strach dzieci i myśli zbrodniarzy w pysze – wszystkich słyszę, tych ludzi bez honoru.   Własnej zadumy ciszę również słyszę, wpatrzony w sufit krajobrazu wyobraźni. Napływ przeszłości mózgiem mi kołysze, ciszą wspomnień podstarzałej już jaźni.   Lecz najgłębszą ciszę słyszę wtedy, gdy w sobie samym odnajduję tę ciszę. W niej milknie – ból, troska i ludzkie biedy, i pozostaje tylko – dobroci zacisze.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zgadza się, ale klimat podobny:). 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...