W Twoim cieniu.

[Annaartdark]

Bywa że Jesteś dla mnie niezrozumiały.
I gdy tak się dzieje, zazwyczaj odpuszczam.
I wtedy wychodzę odetchnąć, powietrzem które mi dałeś.
Moje ręce rozkładam na znak wolności i przynależności do Ciebie.
Wychodzę naprzeciw tego co dla mnie stworzyłeś.
Każde poruszenie liśćmi.
Szept lasu,zapach wilgotnego mchu, i ta złota kula ,która chowa się w koronach drzew.
Przypominają mi o Twojej potędze.
Podałeś mi to wszystko na mojej drobnej dłoni.
Moje myśli odnajdują wytchnienie, gdy błądzę wśród rozkołysanych drzew.
Gdy kroczę powoli w ich cieniu, czuję jak ciało stygnie.
Ty wiesz,że zazwyczaj Nie zadaję pytań, masz pokorną mnie.
Gdy szukam Cię w lekkim powiewe, oczekuję że ostudzisz żar bijący we mnie.
Przychodzi wiatr.
Dobrze mi.
Bywasz Ojcem i nie brzmisz jak ten ziemski.
Jednak wiem o Tobie,że nim Jesteś.
Więc staram się Ciebie wybadać  na ile tak jest. 
Wiesz dobrze ze Twoje rokowania są słabe.
Czasem zdarzy mi Się nazwać Cię przyjacielem, choć dawno tego nie usłyszałeś.
Gdy zabrałeś mi ziemskiego Ojca,
Nasza odległość stawała się coraz mniejsza.
Stałeś blisko.
Dałeś mi czas pełen pokoju, Ciszy...
Po jakimś czasie rzuciłeś niezrozumiałe błyskawice, uderzały o moje piękne rozkołysane drzewa.
Niebo przestało rysować błogie kolory.
Dawno nie dostrzegłam tej najjaśniejszej z gwiazd.
Wiedziałeś co w moim ciele drzemie,w końcu prześwietlasz mnie na wylot.
Nie odnalazłam w Tobie spokoju,
choć starałam się go znaleźć,
tak usilnie że zaczęłam błądzić.
I pomyślałam że to co mi dałeś na dłonie, trochę pobolewa.
Mój krok przestał być stabilny.
Chyba zachwiałeś moim światem.
Twoj Wiatr przestał być otuchą,
Moje ciało nie może się utrzymać.
Moje ręce pragną abym je dla Ciebie rozłożyła.
Jednak ta niezrozumiala siła która we mnie jest ,nie pozwala ponownie poddać się temu.
Trzymam się drzew aby nie zachwiać kroku.
Widzisz mnie w tej odsłonie,i nie chce mi się już Ciebie szukać.
Przecież wiesz dobrze o moim położeniu.
Twoja nawigacja nie szwankuje.
Teraz Ty znajdź mnie.
Twoja Ja.


 

Edytowane 17 Stycznia 2022 przez Annaartdark (wyświetl historię edycji)

[jan_komułzykant]

Całkiem ciekawa rozmowa z Wszechmogącym. :)

 

Dwie drobne uwagi:

 

- wtedy, naprzeciw

 

Pozdrawiam.

 

 

[Annaartdark]

@jan_komułzykant Oj dziękuję, za chwilkę poprawię:))

[A-typowa-b]

@Annaartdark no powiem Tobie że mnie zaskoczyłaś. Spodobało mi się, technicznie nie napisze co źle. Mogę jedynie odnieść się do klimatu tego utworu, ma potencjał. Pozdrawiam

[Annaartdark]

@A-typowa-b dziękuję:) z techniką mam problem;) 

[A-typowa-b]

@Annaartdark ja również ;P

[WarszawiAnka]

Zgadzam się z @jan_komułzykant : jest to ciekawa, a co więcej, wyważona wypowiedź skierowana do Stwórcy.

Chociaż wiele w niej treści, jest bardzo rzeczowa: Peelka zachowuje spokój i pokorę i nie daje się ponieść emocjom.

Umieściłaś utwór w Warsztacie, a więc masz co do niego wątpliwości. Ze swej strony nie jestem pewna, czy to wiersz - raczej nazwałabym go prozą poetycką w postaci listu.

 

Pozdrawiam

 

[Annaartdark]

@WarszawiAnka bardzo dziękuję:)

[WarszawiAnka]

@Annaartdark : Ja również. :)

 

 

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja tam często zadaję pytania. Mam nawet kilka takich, na które ludzkość nie zna odpowiedzi, a które zadam Bogu gdy umrę, oczywiście jeśli będę mógł.

 

Poemat prozą, jak Anhelli Słowackiego. Swoją drogą prześwietny utwór, jeden z moich ulubionych.

 

Pokory tutaj dużo, to prawda. Wyważonego tonu również ale widać także niezagojoną ranę i pretensję. Zresztą, po takiej tragedii, któż by ich nie miał.

Edytowane 18 Stycznia 2022 przez Wędrowiec.1984
Oczywiście zrobiłem literówkę... (wyświetl historię edycji)

[Annaartdark]

 

@Wędrowiec.1984  dostrzegacie ,tu tyle pokory dobrego tonu. Właściwie jest mi bardzo miło, chociaż pisząc to daleko było mi do tego:) 

Co do pytań,  cóż dawniej było ich więcej. 

Znalazłam swoją oazę:) a że mieszkam tuż przy lesie czerpię z niego bardzo wiele.

Podobno przeciwieństwa lgną do siebie.

No mój temperament gdzieś muszę temperować;)

 

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, zdania są bardzo spokojne, żadnego wykrzyknika nawet nie ma. :)

 

W sumie to chyba ja także znalazłem. Wreszcie.

 

Wtedy jest ciekawiej. Czasami trzeba uważać, bo przeciwne temperamenty potrafią o siebie zajadle walczyć. :)

[Annaartdark]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A to niesamowite u mnie:)

To pół Sukcesu. Dobrze mieć swoją przestrzeń której nikt nie naruszy:)

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Takową mam co wieczór gdy zamykam oczy.

 

Tak? Aż spojrzałem jeszcze raz na Twoje wiersze. Są spokojne, stonowane i delikatne. :)

Edytowane 18 Stycznia 2022 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[Annaartdark]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdybym miała w związku taką drugą mnie nie byłoby dobrze:) jednak czasem bardzo bym chciała aby ta druga część mnie rozumiała moją,, wrażliwość,, 

Nie można mieć wszystkiego

[Wędrowiec.1984]

No cóż, dostrzegłaś cierpienia młodego Jokera...

Myślę, że Twoje połówki dobrze się ze sobą dogadują. A że czasami się pokłócą... :)

[Annaartdark]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Być może... bardzo się cieszę,ale niewiele osób zna tą część mnie:) 

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oj tam, każdy ma swoje mroki i mroczki. 

 

Dobra, w stosunku do swoich też się cieszę. :D

[Annaartdark]

@Wędrowiec.1984 dobre spostrzeżenie:) Joker jest ozdobą mojego salonu, już robi się jego Harley. Nie wszystkim to sie podoba.Ludzie oceniają bardzo powierzchownie, płytko. Zarzucono mi demoralizację dzieci:) na szczęście to moja krew więc uwielbiają moją twórczość:) 

@Wędrowiec.1984 Oj nie znam Twzjego mroku. Jednak uwielbiam twórczość...

Bywa bardzo kojąca 

 

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A ludzie wciąż się dziwią, że uwielbiam Wertera. ;)

 

 

Edytowane 18 Stycznia 2022 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)