*** (Chwytam się życia)

[Lenka z okienka]

Chwytam się życia
talerza z owsianką
i damskiej torebki

Spieszę się wiecznie
za cząstką światła
udając, że nie znam fizyki

Tyle mnie we mnie
ile pozostało po przesianiu
przez sito ludzkich słów

Przyszło mi sycić się chlebem
podanym bez miłości
umieram na twoich rękach

[Michał Ziemiak]

Witam!
Za wiersz ode mnie plusik - podpisuję się też pod wariacją Izy ;-)
2 pierwsze zwrotki - najsmaczniejsze ;-)
POZDRAWIAM!

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

Trzy pierwsze strofy bardzo mi się podobają, ale ogólny efekt psuje wg mnie trochę końcówka... może coś w niej zmień... pozdrawiam

Nieśmiertelności i miłości życzy - Nieśmiertelny

[Lenka z okienka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziękuję, za ten komentarz.
Rzeczywiście "śpieszę się za", jest mało poprawne,
nie zwróciłam na to uwagi.
Ale może by tak zostawić, bo to ma urok podobnie jak -
"chwytam się talerza z owsianką".

Dziękuję, że zadałaś sobie tyle trudu i przerobiłaś mój wierszyk.
Trochę niezręcznie mi teraz poprawiać swoją wersję,
ale uważnie się przyjrzę Twoim poprawkom.
Zawsze to jakaś nauka, a serdecznie podana -
tylko cieszy.
Pozdrawiam ciepło

Lenka

[Lenka z okienka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję bardzo, i również pozdrawiam serdecznie.

[Lenka z okienka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Po przemyśleniu - zgadzam się z Tobą.
Wiersz pisałam szybko, ostatnia strofa ma odpowiedni sens
ale jest w nieco innym stylu. Zwłaszcza ostatni wers.
Może brak tu ładnej metafory z tym umieraniem,
zamiast bezpośredniego dramatyzmu.
Poprawię, jak mi coś ciekawego przyjdzie do głowy.

Dziękuję i pozdrawiam