Historia edycji

Zatrzymana na poboczu    Kawa wystygła    Deszcz bębni w uszach     Droga przed    Droga za    I środek   Tu   Teraz    Wyprzedzanie nie ma sensu   Każdy jedzie swoją prędkością   A mety nie ma        Błoto na butach   Dobrze   Znaczy było w drodze   Nie stało        Zostaje    Oddech    Gwiazdy     więc bądź   Jedź dalej   Powoli   Do przodu     Świt przyjdzie    Nawet po najdłuższej nocy   Nawet po największym błocie    -------------- Dla Tej, która ostatnio skradla moje serce.   

@wiedźma mój dopisek stendencjonizował postrzeganie, ale zamysł był celowy, aby jeszcze bardziej zabsurdalizować odbiór.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bardzo generalizujące zdanie, aczkolwiek bezsilność w seksie... z pewnością nie pomaga ;)

@Poet Ka Ja to odbieram tak, że uczymy się od najlepszych, żeby mieć odwagę stać się sobą ... Pozdrawiam 🪻    

@Grahamoza a gdyby tak na chwilę przestać analizować żona- mąż a człowieka znależć w każdym  …taka wiwisekcja na żywym organiżmie to każdy razem i osobno zrozumiałoby czym najmiejsza „ ranka „ jest …to takie proste i takie trudne tylko zniknęły stoły w kucki niewygodnie na długie rozmowy  do świtu zakończone porannym pytaniem zrobisz kawę kochanie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

śpieszę się dziś pamiętaj ble ble -:)-:) i znowu się zaczyna-:) sukienka za mała o boże to twoje spodnie włoże i nie ma mnie już ps  dobrego dnia z taką podzielnością uwagi  każdy mecz wygrasz

@Juliusz Pietrócha    Oryginalny, absurdalny, obrazowy i sugestywny wiersz.   Niejasna  jest granica między poczuciem mocy a mocą rzeczywistą.   Staje się jednak wyrazista dzięki niezgrabnym lecz silnym przytupom  damy, które zaskakują.   Nie są charakterystyczne dla takich pań.   Jeśli jednak połączyć biel z  groteską- to wtedy im do twarzy.