38. o miłości II

[wkw]

słowa składane w ozdobnej antykwie
lepiej od razu wyrzuć do kosza,
jej piękna sobą
nie możesz splatać,
kosztować jej ust
wcale
nie możesz już
jej pragnąć,
skraść jej serca
nie możesz też
dać jej siebie
możesz
się do niej uśmiechać
gdy mijacie się na schodach
i w windzie
możesz wdychać
jej ciało odkryte
pachnie zmysłowo,
subtelnie też
fertycznością codzienności
i frenetycznych chwil minionych,
ledwie muska ciebie
ciepło jej oddechu,
zaciągnij się wtedy głęboko
to wyjątkowa chwila
jedności waszych ciał

 

urokliwa jest miłość niespełniona,
dla świata nie istniejąca,
nie zepsują jej brudy dookoła,
skryta będzie kołatać twym sercem
zawsze
dozwolona jest
harmonia dusz i jedność waszych myśli

 

to musi wystarczyć

 

[Marek.zak1]

Niespełnienie. Zdarza się często, a zawsze można pomarzyć o tej harmonii i nie tylko. W realu często nie ma szans i tylko te marzenia. Podoba mi się. Pozdrawiam

[wkw]

@Marek.zak1 dziękuję :)