Dałbym jakiś tytuł, ale nie mam pomysłu

[huzarc]

Nie jeden stylista karmi się
Moją ohydą wypluwaną ustami w poklasku 
Miękko oklepujących się dłoni 
Chcąc być lepszym przez obcowanie z mrokiem
Gorszym staje się mój sen zagubiony

W czystszym sumieniu
Ale to jest cena pytań bez odpowiedzi 
Wielkie złudzenia to absoluty prawdy 
A ta jest tylko bólem niewiedzy 
Na krawędzi brzytwy tnącej przez 
Mięsiste tkanki wątpliwości
Co niebem wiszą 
U czoła pajęczyną gwiazd 
One świecą choć nie nazywają
Choć tęskne słowa wygnańców raju
Łączą ich punkty w wieczne figury
I w psa i w strzelca i w wagę 
Krzyżem i okręgiem
Nic jednak one nie znaczą domknięte 
Próżnią szumiącą muzyką czasu
Jak krew 
W organicznej tajemnicy istnienia
 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj -  nie powiem ciekawy wiersz są momenty które mocno budzą 

             a to znaczy że jestem na tak - 

                                                                    Pozdr.

[[email protected]]

@huzarc Zbyt dużo wątków Huzi abym Ci doradził tytuł - widzę masz wątpliwości co do Swojej twórczości i jej oceny przez nas czytających. Każdy tak ma, ale lepiej sobie tym głowy nie zaprzątać... ślepy zaułek.

Wszystkiego dobrego.

[Nata_Kruk]

Huzarc... ta treść wymaga skupienia i wolnego czytania, żeby łączyć kolejne słowa, frazy...
jest sporo smutku, przybicia i... zapewne wiele pytań w głowie peela.

Spróbowałam, po kilkakrotnym czytaniu pominąć.. "moją" oraz "ale"... nie byłoby chyba źle.

Co do tytułu, szkoda, że bez... a gdyby dać.. fazy (?)
Pozdrawiam.

[Gość Franek K]

Zawaŕłeś tytuł w tekście "... Na krawędzi brzytwy...". Nie?

W tym kontekście chyba powinno być "niejeden".

 

Pozdrawiam.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... również to analizowałam, i wydaje mi się, że... w wierszu... może być tak, jak jest... nie jeden.

huzarc póki co, "przysnął"... ale poczekajmy.

[huzarc]

@Waldemar_Talar_Talar dziękuję:)@[email protected] mam wiele różnych wątpliwości, ale to chyba dobrze, kto ich nie ma, ten nie artykułuje świata, którym wybrzmiewają jego myśli i dany mu czas czyni jałowym. Pozdrawiam:)@Dag Ja bym dodał, że to niebo ani nie da się ująć w dopełniaczu, w nadrzędniku straciło rację bytu, a w wołaczu, nikt o nim niczego odkrywczego nie opowie, może w bierniku wobec naszego jestestwa ono się unosi:) pozdrawiam.@Tarantella Jestem zbyt prosty, aby słowotokiem zawiłości nie ukrywał swego niedbalstwa:) @Nata_Kruk ale te "ale" są "moje", no i wiem, że zaimki i partykuły psują żywe słowo, ale czasami trzeba coś wtrącić, bo nie samym życiem słowa żyją, czasami też śmiercią, która jak wiadomo, jest czymś najbardziej osobistym i niepowtarzalnym etapem istnienia. I owszem przysnąłem, bo dzieje się tyle, w co jestem zmuszony być angażowany, że nie starcza czasu na chwilę zatrzymania się. Pozdrawiam:)@Franek K No i słowa pozostały bez imienia. Pozdrawiam:)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

..... Huzarc... mam wrażenie, że doskonale Cię rozumiem.

[Nefretete]

@huzarc Po pierwszym czytaniu!

Bardzo mi się podoba.

A tytuł do twojego wiersza; skoro  mowa o nim, w tytule-

-:)

Postaram się to zrobić dzisiaj.

Pozdrowienia ślę!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To jest dla mnie niewiadomą, co chciałeś przekazać-:)

Tzn.  wiem! Ale po swojemu, ok?

Co ty na to?

" Przy czole pajęczyny gwiazd

świecą niczym; ( albo " -  " ) nazywają się

tęsknotą słów wygnańców raju"

 

Mnie to leży, z resztą treści, twojego wiersza!

Myślę, że warto pokombinować

 

Pozdrawiam!

 

 

Edytowane 2 Grudnia 2021 przez Nefretete (wyświetl historię edycji)

[Nefretete]

@huzarc Tytuł! Dla treści wiersza- moja propozycja:

"Na śmieciach wyrastam w  największe bogactwo"

Drugi:

" Niewidzialny dla piewców sercem piszę"

 

Pozdrawiam ciebie serdecznie!

 

[huzarc]

@Nefretete to akurat proste, ideały nam przyświecają, które są emanacjaą czegośodwiecznego, ale nie zrozumiałego, czyli mamy takie pojęcia dobro i zło, prawda i fałsz, ale nie nazywają niczego w sposób jednoznaczny tego co doświadczamy indywidualnie czy zbiorowo. Raj był za to krainą jednoznaczności. I najpierw jest "co niebem wiszą U czoła pajęczyną gwiazd" i to jest jakby całość, dla której dalsza część to uzupełnienie.  A tytuł to rzecz wtórna:) pozdrawiam 

[Nefretete]

@huzarc Masz rację; brałem to pod uwagę , co  napisałeś. O pojęciach tych! O jakich wspominasz, nazwałem je - dużo wcześniej - tak zwanym " kwadrantem duszy" .Nie atakowałem twojego wiersza, jedynie przedstawiłem swój punkt widzienia. Czyli! Wstępem idziesz dalej. I dobrze!

I jest ok!

Pozdrawiam weekendowo!