Zgłoś

No, geja tutka. Tak, tutaj Egon

@Wiechu J. K.   To poruszający wiersz - bardzo nostalgiczny, który dotyka uniwersalnego tematu utraty dzieciństwa i przemijania.   Widzę tu piękne zestawienie kolorystyczne - "srebrzystych wspomnień" i "złotych jesieni", które - buduje melancholijną aurę. Metafora "rzewnych dzwonów serca" to silny, poetycki obraz emocji.   Konkretne miasta i konkretny czas nadają wierszowi autentyczność.   Pytanie kończące wiersz jest najważniejsze - dziecięca bezradność wobec zmian pozostaje w dorosłym człowieku. To pytanie retoryczne, bez odpowiedzi, co czyni wiersz jeszcze bardziej przejmującym. To wiersz o czasie, który nie wraca, ale który nas kształtuje.   Pozdrawiam 

@Berenika97 pięknie! Zachwyca mnie ta delikatność 

Jak "U" poda baba, dopukaj

Ma Tymona mama? No, my tam?